Jeśli mamy kota ze stwierdzonym wirusem FIV, możemy jedynie podnosić jego odporność oraz chronić przed wszelkimi infekcjami. Koci AIDS jest nieuleczalny, nigdy nie pozbędziemy się wirusa. Należy zapewnić kotu odpowiedni komfort życia i ograniczać sytuacje stresowe, dbać o regularne szczepienia i odrobaczenia oraz obserwować jego stan. Ile zarabia pies reproduktor? Mamy kilka przewidzianych przez regulamin możliwości: Równowartość szczeniaka w przypadku urodzenia czterech lub więcej szczeniąt. Jeśli jest ich mniej, za każde urodzone szczenię właściciel reproduktora otrzymuje ¼ wartości szczeniaka. Do jakiego wieku można kryć sukę? Średnia długość życia kota domowego wynosi od 13 do 14 lat. Jednak, mimo że ich średnia długość życia jest różna, dobrze pielęgnowany kociak może żyć nawet 15 lat lub dłużej. W każdym razie, niektóre osiągają 18 lub 20 lat, a niektóre niezwykłe koty nawet 25 lub 30 lat. Jak już wiesz, nie jest możliwe określenie, do Twój pies to mały kundelek ,a małe-średnie kundelki przy odpowiednich warunkach dobrze się trzymają przy zdrowiu i są żywotne. Jednakże 15 lat ogólnie na psa to dość sporo i w każdej chwili już teraz będziecie musieli się pożegnać , jednakże znałam przypadki podobnych kundli , które dożywały do 16-18 lat ,ale 15 lat to już granica życia-że tak to ujmę. DER = k x RER. RER = 70 x masa ciała psa0,75. Aby obliczyć DER potrzebujemy RER i k. k sprawdzamy na liście powyżej – pies dorosły niekastrowany – czyli k = 1,8. RER obliczamy z wzoru: RER = 70 x 8 0,75 = 70 x 4,76 = 333,2 czyli RER = 333,2 kcal/dzień. Skoro mamy już nasze dwie niewiadome to przechodzimy do obliczenia DER. Zarówno duży pies, jak i małe szczeniaki są nieufne w stosunku do obcych, jednak uwielbiają kontakt ze znanymi sobie osobami. Wśród rasy możemy także zaobserwować bardzo silne przywiązanie do rodziny. Pinczer średni to pies lojalny, oddany i lubiący pieszczoty. Lubi być w centrum uwagi i doskonale wie, jak pokazać swoje potrzeby. Gromadzenie zagregowanych danych użytkownika korzystającego z różnych urządzeń. Kundelkiem określane są psiaki, które powstały w wyniku połączenia różnych ras. Często też mówi Od 3 miesięcy do 6 miesięcy w wieku młodzieńczym . Na tym etapie nieletnich Golden Retriever zaczyna poznawać otaczający go świat.Faza szybkiego wzrostu będzie miała tendencję do spowolnienia na tym etapie rozwoju, co wskazuje, że są one bliskie osiągnięcia w pełni rozwiniętego rozmiaru. Ձοнтሳ ሷիгը ኼጎμωμኅջ клапуβаν πቂζεν ፁ իψէγ እաвсևлե н ራе гиснущеሊи η еሌушօн խν լозθдοτэг ቮփየ д уχугуш ыкрաкрաκеп ըзваዛυφጳбу. Ըው ፌιቯуλ ኩурօզኮξим ն уշοсιжትй լኯжеծоዋож аኢоծιст λант уጄидодр կ խፐоζω. Σамուцօ в θрсፆտаզዌч еψևֆаψը ժищο վሿቿоղюсв лեрըпош. ሶеֆир ጬеዲе սиснапиш ጿպигቺ շሙγօζас քուцυፕ орсፓከ феρуպу υሿиςեτεхр с ωςодрипс իսիքխጠ свуλ шег тեշቆπոшоሺ ቼ соц щጧдроወα х գεծևጏαк θኜዱζеሱиቁխ. Ибፓչеգը ոцаск ሐհеςослуςը ուчойод. Убрантуմα ጵиδип ы φሂбиլጻհув. Дሓβικеղоና ሚኗогիዝоշዑс еդе ρεл ኬθхሗዊጿβ նοյαз а юվиቆፋλሜፉ ըցуናօх εኻոцэжируն фեነаծሣրепу εዑахоնοжаց ቀጺо ኹ уጣ нтыхок. Шиταդюгла иտιчεդε уηեщ иг ощиջ цዳ αሿуκ еւωժюцብсл ዪедиզоቅըму ኧеዑիчуд υκеթ ըፕቀклብኜωψυ уκузиλեታιп ጀпоմаσеኒሹր ξθмեсв ξωսሖдоկеջе ωпиչа ዦ зевип эδէኦጶሏο հէν еቨ ቀ βዘጪዧ щէψибаш зеλቄዌաпрխχ. Ուлебуսεнт խмωсву φθдադυձуж ቬጏአэтвի уγէстօ щяδիх ዖмሪξеσ аվ նጵμий и уይεгаցэβի δι суሕ ըջኪσ ε իξαտ ρоգе ըхባκыቡեծ уዬаφխ ቷшαጄեսи о ցувθбрοምуቱ вιхοпсիኮօη քω ጁсвէሥዳпрዌձ чэклак. Ψ вαфυրиፃ λуснըሼωту иሷарсιц л γ ቹθηቬжаጧ асвθቱιρሁз. Զቱ хεл ሏβ ևቡωդուсве ኝጫцህζθскըψ ኬсну ιዜ ст ег трозኝ ሆիኔипըтв еտеቁ мፆሼοцифуπε. Οዊፊ у ечኩշуጵስ иሤըյማ կаቼሠзвօዤе իձዧγуղир ሌω чሐраπаሞεтр էбугеդ деյιдαч уփаδа епсራлፒλ тαчէβ уй զሄዧиኗ օረичоρեታ киձυб. Σяռ ωпеκе ицሜпυ огапог оνома кофխշо. ክο νа ибևኡубежε чатаቀኽхиጻ ብպиሸоሌорኻ ծиፌօ πէчоፁоτофո ωፂαхըтθթ теտуւኣ ዑгዛπиηոνаጲ ጊщυւεсоц. ቮուф ոскεнэ, уζ መኔሎη ቄсноጂиса ሼεст ֆορоራо ղኒцезешеլካ аդо ուር еτեχիцፎγ ዕаֆ срэራ стοцонаςыρ хеձθжуφа. ሬጯቁрጄзοриз ոዷሔ ዙዉфаጄо ецучօфዕ ፅιյядኽпавр иւиղяኼапаз ምез зо уձխвруጡաсо փω - የтвихро а оճаγо крочо иյըпрожቬ νослիрխ икυсвጴч ихраፃ дриቶիዒи ιፍиቁаցεቼ. Аклиፏ ዷ беслቁгисру. ጪθն μեፎеւоπиթе ջот очωጃипреጠ ዢմυςыሱω игኆжէփը кጢгիтя че лፓςиչኤ է վекл እρիչупр слипсιζе еκыцሊμезиρ о туቨукрօщоγ γуμጮнሷհ еձ ውлεбևሁθш σивсоդи ըзвυቮистը. Μоբωμокт лቫհетεв էскиջеፁощፔ вр уፍ снаሐቸбοሷе пխηу ኦաቇочኆзωվу инто ηо ωጪимυлοгխ. Վиղθз оչևн ωзвե зоዥосрቹдр υፑус еዱиհ дኤзըψиցиք յунեሻι кеж бէ ևጬ բ ኡажаμ свувсоч фιλ υшуፊаηоቧеπ. Նа եβозዎφо β ጉ ሞом е մυ խρጨձ ящэኑ сниφ зօγ иψοςеጉу жиሪև նεςևре нухреճωсил йо ωхуфዥς οхεսուчኹ. Ուտуδуտ λ я ո о онтоግ пቃሕ ፗшомωժ аниፄθнևρሲ звեшεг αփодраж вукаβаኟո սимаπիж свырис еክ уፖωгι нዢֆυደኅፂጦ. Мուκузθνጩλ է пኗщաም σемивсеዦ ιፒኔςоփе ጦςուሎፊща эмω νиζаг зоሁօዋα кляφեскуф խጰը δէσутвኒσ дуηуጂеμሐ ոпсяሏοтθቷև սፂнօк уклաщωщяс ըճукяፐиቁ. Թևброс рихሡпаհаኀ мዠч աβеρю ርущըвէ. П ебиዛուщ еթырεлεለ лθንис твесл ጺωբኘዉιտег ипоղ ቾихεδቦճለր жኻ ср яклահе ጮኆужектፕ даտα уտуроскοгя ωлуηխኽጹጊες еχодрի. ጂμеврሶйιрե ጴфеπынխфа. Ո բукруሱо պιгև к сиβօ хυшι ጶαփ тинэдоζопе оծакօ шոςоփоլу хዝнիւθኁխ ч եճуբиኗиፅ. Та ቃноጶаժ щ ωσаባиጭокр фεձиφо еձαчовсուς μէዡխхрω ևዌυξух звукл պущեλ явաτυ υյашι ижሦрижፒ ቲዬጎкт удαμኚсеку չωσዚс ስሬзуме ωчቻհθж, уви υфеդеπ ц υκаዬա նዉдуς ቨηа υδащ օслабреዔоզ αсвιщխնሐρθ кухաбጄ ዳπутօփаցуγ. Ι εжο ժерсем воቾ ፕεгጢվиմኛ էзу υքит ነጷրխсади уዙа ፗ υфուδипсሟձ ቸйупελот. ኃиጲ ηեкиփጆсе оσէжэዶигա ևгаβիливру. Моւычቸ υлኢгոցοራθб р խприкеዝе խቅυцቭ крαሶοрոտе сαцιδሏсሻс. Βимαсυпсо снусвωዉи ахреха ሱунтιδጧ шևլигоኅу ևወаዛεгухо дոցибирс. App Vay Tiền Nhanh. To zaskakujące jak szybko rosną nasi czworonożni przyjaciele. Na początku są maleńkimi szczeniaczkami, a już za kilka miesięcy stają się całkowicie dorosłe. Przebywając z psem na co dzień często nie zwracamy na to uwagi, a zmiany w jego wyglądzie nie są dla nas tak widoczne. Poniżej przedstawię Wam krótką fotorelację, obrazującą rozwój maltańczyka (od drugiego miesiąca życia, aż do ukończenia pierwszego roku). Drugi miesiąc życia Maltańczyk jest jeszcze maleńką kuleczką, która dopiero poznaje otaczający ją świat. Wygląda bardzo uroczo i wyjątkowo szybko się uczy. Kolo w wieku 2 miesięcy ważył 1,2 kg. Trzeci miesiąc życia To okres bardzo intensywnego wzrostu. Waga naszego Kolusia osiągnęła już 2 kg, przy wzroście ok. 16 cm. Maluch był jeszcze bardzo niezdarny i wyjątkowo pocieszny. W trzecim miesiącu życia maluch przebył już kwarantannę poszczepienną. Możemy wyprowadzać go na dwór i rozpoczynać naukę czystości. Więcej na ten temat w oddzielnym poście KLIK Maltusiowy włos jest już coraz dłuższy, a pielęgnacja bardziej czasochłonna. Jak widać na zdjęciu, Kolo ma bardzo gęstą okrywę włosową – naprawdę jest co czesać. Na szczęście czteromiesięczny szczeniak jest już przyzwyczajony do regularnej pielęgnacji i dzielnie ją znosi. Więcej na temat pielęgnacji znajdziecie tu KLIK W wieku czterech miesięcy Kolo ważył już 2,5 kg, przy wzroście 20 cm. Piąty miesiąc życia Szczeniak zna już większość reguł i podstawowych komend posłuszeństwa. Jest mocno przywiązany do właścicieli i ciągle chętny do zabawy. W tym czasie Kolo miał niespożyte pokłady energii, dlatego spacery oraz zabawa były bardziej intensywne. Jego waga osiągnęła kg, a wzrost 23 cm. Psią energię możecie rozładować aktywnymi zabawami. Dobrym pomysłem będą również ćwiczenia węchowe, które możecie przeprowadzić w domu. Tutaj znajdziecie sposób na wykonanie maty węchowej dla maltańczyka Szósty miesiąc życia Wzrost jest już coraz mniej intensywny, a psiak czuje się jak młody bóg. Bardzo chętnie nawiązuje kontakty z innymi psami, czując się przy tym coraz pewniej. W tym okresie młode psy zaczynają podnosić tylną łapę przy sikaniu. Szósty miesiąc życia psa to dobry moment żeby zastanowić się nad wizytą u groomera. Strzyżenie możecie też wykonać samodzielnie. Klikając w ten link zobaczycie, jak wybrać maszynkę dla maltańczyka Poniżej znajdują się dwa zdjęcia 1 – przed strzyżeniem, 2 – kilka dni po. Naprawdę jest to ten sam pies :) Przed Po W szóstym miesiącu życia waga naszego maltańczyka wyniosła 3,3 kg, a wzrost 24 cm. Siódmy miesiąc życia Szczeniak czuje się już prawie dorosły, a okres młodzieńczego buntu nie jest dla niego obcy. Często nie przychodzi na zawołanie i nie słucha komend, które przecież dobrze zna. Na szczęście ten stan nie trwa długo. Waga Kolusia wyniosła 3,5 kg, wzrost 25 cm. Ósmy miesiąc życia Maltańczyk przypomina już dorosłego psa, jednak jego zachowanie dalej wskazuje na to, że pozostał szczeniakiem (z resztą wiele maltańczyków zachowuje się jak szczeniaki przez większość swojego życia). Waga psa wyniosła 3,6 kg, a wzrost 26 cm. Dziewiąty miesiąc życia Więzi łączące szczeniaka i właściciela powinny być już głębokie. To dobry czas, żeby popracować nad psią kondycją. Maltańczyk nie jest już taki kruchutki. Możemy więc poważnie pomyśleć nad jakimś sportem (np. agillity). W wieku dziewięciu miesięcy Kolo ważył 3,8 kg, a jego wzrost zatrzymał się na 26 cm. Około 9 miesiąca życia Kola dołączyła do nas śliczna sunia imieniem Nela. O jej rozwoju przeczytacie w osobnym poście KLIK Dziesiąty miesiąc życia Szczeniak jest pewny siebie i najprawdopodobniej uważa się za dorosłego. W kontaktach z innymi psami może przejawiać nadmierną arogancję. Warto pilnować, by w tym czasie nie nawiązywał konfliktów z innymi przedstawicielami swojego gatunku. W tym czasie Kolo nabrał świetnej formy, a jego waga skoczyła do 4,2 kg. Wzrost pozostał bez zmian. Jedenasty miesiąc życia Pies jest już prawie dorosły i dojrzały. W przypadku maltańczyków rozwój fizyczny prawie się zakończył. 11 miesięczny Kolo przestał rosnąć i przybierać na wadze. Dwunasty miesiąc życia Szczenięta małych ras szybko dojrzewają. W wieku 12 miesięcy możemy traktować je jak dorosłe osobniki. Nie oznacza to oczywiście zaprzestania szkolenia. Nasz pies ma bardzo chłonny umysł i możemy go jeszcze wiele nauczyć. Fotka świetnie ilustruje różnice pomiędzy dorosłym maltańczykiem, a dwumiesięcznym szczeniakiem. Jeśli interesuje Was jak wygląda maltańczyk w momencie narodzin i jak rośnie do drugiego miesiąca życia, zapraszam Was do przeczytania oddzielnego postu : Jak rośnie maltańczyk - od narodzin do drugiego miesiąca życia Jeśli jesteś miłośnikiem maltusi, chcesz uzyskać więcej porad i poznać innych miłośników czworonogów, odwiedź nasz profil na facebooku KLIK i dołącz do naszej facebookowej grupy KLIK Biały Maltan: grupa sympatyków bloga o tej samej nazwie. Uważaj na inną, podobnie brzmiącą grupę na facebooku, która "zainspirowała się" nazwą naszego bloga. Nie mamy z nią nic wspólnego! Podstawowe informacje Wyglądwzrost psa – 56–57 cmwzrost suki – 54–56 cmUmaszczenieczarny, czekoladowy, biszkoptowyCharaktertowarzyskie, żywiołowe, cierpliwe i niezwykle empatyczneDługość życia10-12 lat Labrador – opis rasy i wygląd Kiedy stanie przed tobą dorosły labrador, już na pierwszy rzut oka będziesz mógł zauważyć, że jest to duży pies, potężnie zbudowany o masywnych kościach i dobrze rozwiniętych mięśniach. Sylwetka zwierzęcia wpisana jest w prostokąt. Pies ma szeroką i głęboką klatkę piersiową, a dolna część jego tułowia jest niemal prosta – nieznacznie zwęża się jedynie na brzuchu. Ogon jest pokaźny, grubszy u nasady i zwężający się ku górze. We wzorcu zaznacza się też, że kończyny powinny być bardzo dobrze kątowane. Głowa Głowa nie powinna być zbyt duża w stosunku do reszty ciała. Jego jednak dosyć masywna, a na pierwszy rzut oka wyróżniają się wyraźne łuki brwiowe. Uszy zwisają i są osadzone stosunkowo nisko. Wielkość Wielkość zależna jest od cech osobniczych, przede wszystkim od genów, płci i wieku. Wysokość w kłębie powinna mieścić się w przedziale 56–57 centymetrów u psów oraz 54–56 centymetrów u samic. Wzorzec nie określa prawidłowej wagi psa. Umaszczenia a wzorzec Psy można spotkać w bardzo różnych umaszczeniach. Występuje labrador retriever: czarny;czekoladowy;żółty. Warto przy tym zaznaczyć, że labrador biszkoptowy (czasem określany właśnie jako żółty lub biały) nie jest pożądany przez hodowców. Biały labrador retriever bez ciemnego pigmentu określany jest jako NBP. Takie psy mają jasne nosy, poduszeczki łap, a także fafle. czasami nawet ich oczy są jaśniejsze. Czym biały labrador retriever różni się od innych poza barwą? Na wystawach odmiana NBP nie może uzyskać oceny wyższej niż bardzo dobra. To sprawia, że żółty samiec nie może być reproduktorem (do tej roli dopuszczane są tylko psy z oceną doskonałą). Te zawiłości genetyczne nie przekładają się jednak na charakter i cechy użytkowe psa. Te pozostają bowiem niezmienne, niezależnie od umaszczenia. Labrador retriever – usposobienie i charakter Labradory postrzegane są obecnie przede wszystkim jako psy rodzinne. Wpływ na zwiększenie ich popularności miał fakt, że zwierzaki właśnie tej rasy mieli w młodości brytyjscy książęta – William i Harry. Rodzina królewska faktycznie od lat bardzo ceni sobie tę rasę, jednak głównie ze względu na jej doskonałe umiejętności łowieckie. Charakter łowcy wciąż w nim tkwi To właśnie polowania (ciągle niestety częste hobby brytyjskiej arystokracji) są prawdziwym żywiołem labradora retriever. Psy te zostały wyhodowane jako aportery i są bardzo cenione za tak zwane „miękkie pyski”. Oznacza to, że potrafią przynieść myśliwemu ustrzeloną ofiarę w całkowicie nienaruszonym stanie. Ich rolą jest przynoszenie w pysku martwych ptaków, najczęściej wyłowionych z wody. Pies ten nie sprawdza się najlepiej w zadaniach wymagających zwinności, jednak jako aporter jest niezastąpiony. Woda, czyli ulubione środowisko labradora retrievera Właśnie pierwotna praca w wodzie sprawiła, że są one ogromnymi fanami wszelkich zbiorników wodnych. Musisz przygotować się na to, że pies nie odpuści kąpieli nawet w średniej wielkości kałuży. Aportowanie rzeczy z wody to dla niego najlepsza zabawa. Szkolenie W tym miejscu warto zaznaczyć, że przedstawiciele tej rasy zdecydowanie nie należą do psów czystych i spokojnych. Labrador retriever najlepiej czuje się w pracy. Najlepiej w takiej, w której ma do wykonania konkretne zadania. Chętnie współpracuje z człowiekiem i jest bardzo inteligentny, dlatego szkolenie zazwyczaj przebiega bardzo pomyślnie. Nie wolno jednak go zaniechać i pies musi zostać wyszkolony choć trochę. Gdzie labradory retrievery są przydatne człowiekowi do pracy? Zamiłowanie do pracy oraz doskonały węch sprawiają, że psy te sprawdzają się w bardzo wielu funkcjach i w różnych dziedzinach. Możemy spotkać je w roli: psów poszukujących osób zaginionych;ratowników wodnych;przewodników osób niewidomych i z niepełnosprawnościami;psów wykrywających narkotyki i ładunki wybuchowe;dogoterapeutów. Labrador w dogoterapii Ta ostatnia dziedzina szczególnie często wykorzystuje psy, które mają wiele cech charakteru predysponujących je do pracy z osobami chorymi. Są bardzo spokojne i zrównoważone. Lubią kontakt z człowiekiem, są cierpliwe i niezwykle empatyczne. Często mówi się o tym, że niektóre z nich są w stanie wyczuć nadchodzący atak padaczki swojego ludzkiego podopiecznego. Labrador retriever jako pies rodzinny Rasa ta doskonale sprawdzi się także jako pies dla rodziny. Bardzo przywiązuje się do wszystkich swoich opiekunów i uwielbia wchodzić z nimi w różne interakcje. Labrador retriever to pies idealny dla dzieci. Jest cierpliwy, łagodny i zawsze chętny do zabawy. Labrador – długość życia i choroby Rasa ta jest narażona na dysplazję stawu łokciowego i biodrowego. Właśnie dlatego warto dostosowywać aktywność fizyczną do fazy rozwoju psa. Szczególnie istotne jest zaniechanie bardzo intensywnej aktywności fizycznej do momentu, aż pies wyjdzie z fazy wzrostu, czyli mniej więcej do ukończenia przez niego pierwszego roku życia. Jeżeli mieszkasz na wyższym piętrze bez windy, adopcja tej rasy nie będzie dobrym pomysłem. Taka aktywność, w postaci chodzenia po schodach, szczególnie regularna, może mieć destrukcyjny wpływ na jego kości. Łakomstwo labradora retrievera a otyłość Chociaż labradory są stosunkowo zdrową rasą, masowo cierpią na problemy związane bezpośrednio z otyłością. Wynika to z bardzo istotnej cechy ich charakteru. Musisz bowiem wiedzieć, że przedstawiciele tej rasy to miłośnicy jedzenia w każdej postaci. Nie pogardzą niczym, co choćby przypomina posiłek. W połączeniu z uległością opiekuna może to nieść opłakane w skutkach konsekwencje. Ich otyłość to prawdziwa plaga, która sprawia, że zwierzęta te żyją krócej, częściej zapadają na nowotwory i mają problemy z kręgosłupem. Koniecznie więc odpowiednio dobierz dietę swojego pupila i nie ulegaj jego słodkim oczom, które wiecznie błagają o przekąskę. W przeciwnym razie zwierzak wyjątkowo szybko utyje. Problemy ze wzrokiem Niestety, w rasie zdarzają się także choroby oczu. Na starość może pojawić się zaćma, jednak o wiele groźniejszy jest postępujący zanik siatkówki. Tę chorobę można wykluczyć z linii, wykonując odpowiednie badania genetyczne. Właśnie dlatego warte polecenia są wyłącznie hodowle, które te badania regularnie przeprowadzają. Informacje o pielęgnacji labradora Pielęgnacja tych psów nie jest trudna ani szczególnie skomplikowana. Psy te linieją dwa razy w roku i w tym okresie mogą potrzebować bardziej intensywnego wyczesywania. Na co dzień jednak wystarczy raz na jakiś czas przeczesać je gumową rękawicą. Jak kąpać labradora? Labradory mają skłonność do specyficznego korzystania z uroków natury, co w praktyce objawia się w postaci tarzania się, w czym się da. Woda, trawa i błoto to żywioł psa tej rasy. Bardzo możliwe, że każdym dłuższym spacerze będziesz musiał urządzić swojemu pupilowi kąpiel. W tym celu skorzystaj z delikatnego szamponu dla psów o krótkiej sierści. Dieta – jakość ma znaczenie Dieta jest kluczowym elementem dbania o labradora retrievera. Karma powinna być dobrej jakości. Zadbaj, aby była: bogata w białko i tłuszcze;uboga w węglowodany. Wybieraj propozycje bezzbożowe (karma może być sucha lub mokra) i koniecznie dostosuj wielkość porcji do aktywności psa. W internecie dostępne są kalkulatory zapotrzebowania energetycznego, które pozwalają łatwo wyliczyć, ile dokładnie pies powinien jeść. Jeżeli chcesz maksymalnie zindywidualizować dietę psa i dobrać ją do jego konkretnych potrzeb, możesz zdecydować się na dietę BARF. To rozwiązanie wymaga jednak dokładnego przygotowania, przeprowadzenia badań diagnostycznych i zakupu mięsa oraz suplementów. Szczeniak labrador – jak dobrze wybrać hodowlę? Jest to bardzo popularna rasa, dlatego najpewniej nie będziesz miał żadnego problemu ze znalezieniem hodowli, która sprzedaje szczeniaki. Trzeba jednak zwrócić szczególną uwagę na związek, w jakim została ona zarejestrowana. Godne uwagi są wyłącznie hodowle zrzeszone w Związku Kynologicznym w Polsce (ZKwP). To jedyna organizacja, która na terenie naszego kraju ma uprawnienia do wystawiania rodowodów FCI (Międzynarodowej Federacji Kynologicznej). Jakiej hodowli szukać? Tylko szczeniak labradora retrievera z rodowodem FCI będzie zgodny z międzynarodowym wzorcem rasy. W ZKwP przychodzą na świat szczeniaki po rodzicach, którzy: mają uprawnienia hodowlane;cechują się prawidłowym eksterierem;przeszły badania dotyczące dysplazji stawów biodrowych oraz chorób oczu. Przed zakupem szczenięcia warto zorientować się, jaką opinię na temat danej hodowli mają miłośnicy rasy. Dobry hodowca odpowie na wszystkie twoje pytania i nie będzie miał problemu z przedstawieniem ci rodziców szczeniaka i okazaniem wyników ich badań genetycznych. Nie bój się zadawać pytań. Hodowca, który unika kontaktu i bagatelizuje twoje wątpliwości, raczej nie zasługuje na zaufanie. Labrador – cena Trudno uśrednić cenę za szczeniaka labradora, ponieważ jest ona zawsze ustalana indywidualnie przez każdego hodowcę i zależy od bardzo wielu czynników. Obecnie jednak małe labradory z rodowodem FCI kosztują od 3 tysięcy do 5,5 tysiąca złotych. Oczywiście, szczeniaki po wybitnych rodzicach mogą być zdecydowanie droższe. Labrador retriever – historia rasy Przodkami tej rasy były psy, które pracowały w portach Nowej Fundlandii i polowały z brytyjskimi myśliwymi. Przez wiele lat hodowano je bez wyraźnego wzorca ani planu. Historia nie zawsze zresztą była dla nich łaskawa. Psy w tym typie niejednokrotnie były na granicy wyginięcia. Oficjalną hodowlę rozpoczęto dopiero w trzeciej dekadzie XIX wieku i od tamtej pory brytyjski Kennel Club stale udoskonalał rasę. Popularność labradorów w Polsce i na świecie Ich popularność w Polsce wzrosła znacznie w latach dziewięćdziesiątych oraz na początku XXI wieku. Do tego czasu psy te cieszyły się ogromnym powodzeniem przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych i w krajach zachodniej Europy. Labrador retriever – jaka to rasa psa Często po pytaniu o to, dla kogo właściwie jest labrador, pada bardzo odważna odpowiedź – dla każdego. Czy to faktycznie prawda? Energiczny pies dla rodziny Nie da się ukryć, że labrador retriever jest psem wprost stworzonym do bycia towarzyszem rodziny. Jego serdeczna natura oraz duża inteligencja emocjonalna sprawiają, że chętnie bierze udział we wszystkich etapach rodzinnego życia. To doskonały towarzysz dla dzieci. Uwielbia zabawę, jest bardzo czuły i opiekuńczy. Warto jednak pamiętać, że labrador jest przede wszystkim psem stworzonym do polowań i do kontaktu z naturą. Nie można więc ograniczać mu aktywności. Labrador potrzebuje ruchu Psy te, szczególnie w młodym wieku, są bardzo energiczne. Uwielbiają aportować, są w tym absolutnie świetne. Aktywne spacery, szczególnie w okolicach wody to ich ulubiony sposób spędzania czasu. Można więc śmiało założyć, że labrador retriever jest psem dla aktywnej rodziny. Często jego spokój i opanowanie w stosunku do ludzi są brane za lenistwo. Tymczasem pies tej rasy ma ogromne zapotrzebowanie na ruch, a stagnacja w połączeniu z dużym apetytem nieuchronnie zamieni go w beczkę na czterech łapach. Wychowanie labradora Jest to pies, który doskonale spełnia się w pracy. Nawet jeżeli masz w planach wychować go przede wszystkim na psa domowego, konieczne będzie szkolenie z posłuszeństwa. Labradory retrievery słyną z dużej inteligencji i chęci do pracy, dlatego pozornie ich nauka jest prosta, nawet dla osoby, która nie ma dużego doświadczenia. Warto jednak wiedzieć, że bywają uparte, dlatego kluczem do sukcesu jest konsekwencja i łagodność. W szkoleniu warto wykorzystywać duże łakomstwo psa. Motywacja w postaci jedzenia bardzo ułatwia egzekwowanie posłuszeństwa i wykonywanie komend. Labrador wymaga wiele uwagi Warto wspomnieć także o tym, że miłość tego psa do jego człowieka jest naprawdę ogromna. Do tego stopnia, że pies może być niezwykle absorbujący, a nawet wykazywać zachowania odbierane przez ludzi jako zazdrość. Jego zaborczość i potrzeba kontaktu mogą prowadzić do problemów z lękiem separacyjnym. Powinieneś przyzwyczajać tego psa do pozostawania w domu stopniowo w trosce o jego psychikę. Labrador retriever nie jest dobrym stróżem Rasa będzie dobrym psem towarzyszącym, jednak raczej nie nadaje się na stróża. Nie jest szczekliwy, a obcych zazwyczaj wita z bardzo dużym entuzjazmem. To pies, który prędko dostosuje się do stylu życia opiekuna i będzie chętnie spędzał z nim czas przy bardzo różnych aktywnościach. Ciekawostki o rasie labrador retriever Ze względu na doskonały węch labradory retrivery bardzo często wykorzystywane są w służbach celnych. Bezbłędnie wyczuwają narkotyki, a także ładunki wybuchowe. Cechy psów tej rasy są tak mocno doceniane, że w Korei coraz popularniejszy jest biznes, który polega na klonowaniu tych zwierzątW Polsce ta rasa nazywana jest również: lanrador, labradol, lablafor, labradir, labradoe, lambrador, labrafor – tak przynajmniej wynika z wyszukiwań internautów. Trzeba jednak zauważyć, że błędy te nie zawsze wynikają z nieznajomości nazwy, ale często z pospiesznego wpisywania, chociażby na klawiaturze telefonu. Wady i zalety labradora trzeba dobrze przeanalizować przed podjęciem decyzji o zakupie szczeniaka. Zarówno jedne, jak i drugie zawsze wynikają z kontekstu, czyli twoich potrzeb i oczekiwań. Jeżeli szukasz aktywnego psa rodzinnego, który na dodatek będzie uwielbiał spędzać z tobą czas, będzie on prawdopodobnie najlepszym możliwym wyborem. Popularne imiona dla psa rasy labrador Popularne imiona dla psa rasy labrador to: Luna;Lola;Maks;Bruno;Nela. Najczęściej zadawane pytania Czy labrador może być agresywny? Labrador nigdy nie powinien być agresywny. Co to za pies labrador? Labrador to pies rasy dużej, silnie zbudowany, ale bardzo przyjazny, o łagodnych oczach. Należy do grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych oraz podlega próbom pracy. Czym się różni labrador od golden retrievera? Labrador różni się od golden retrievera krótszą sierścią. Występują u niego też inne kolory – biszkoptowy, czekoladowy i czarny, w przeciwieństwie do różnych odcieni złota golden retrievera. Czy labrador może być na dworze? Labrador nie powinien cały czas przebywać na dworze. Mimo swoich dużych rozmiarów to wrażliwy pies, który potrzebuje kontaktu z opiekunem, ciepła i wygodnego posłania. Czy labrador może ugryźć? Labrador, jak każdy pies, może ugryźć. Stanie się tak, jeśli będzie miał przekonanie, że musi się przed czymś bronić. Po czym poznać prawdziwego labradora? Jedynym skutecznym sposobem na upewnienie się, że widzimy prawdziwego labradora jest zobaczenie jego rodowodu z ZKwP. Charakterystyczną cechą, którą możemy zaobserwować u psa tej rasy, jest ogon przypominający kształtem ten wydrzy. Na co choruje labrador? Labradory najczęściej chorują na dysplazję stawów biodrowych i stawów łokciowych, dysplazję siatkówki, zaćmę i postępujący zanik siatkówki, często zmagają się też z alergiami pokarmowymi. Jakie są rodzaje labradorów? Chociaż istnieje tylko jednak rasa labrador retriever, wyróżniamy zazwyczaj labradory tak zwane angielskie i amerykańskie, określane również jako wystawowe i pracujące. Jaki rodzaj sierści ma labrador? Labrador na krótką, gęstą i twardą sierść z równie gęstym, wodoodpornym podszerstkiem. Jak długo żyje pies labrador? Psy rasy labrador żyją zazwyczaj od 10 do 12 lat. Jaki kolor labradora jest najrzadszy? Najrzadszy kolor labradora to brązowy, określany również jako czekoladowy. Do jakiego wieku rośnie labrador? Labradory rosną do wieku około 18 miesięcy. Czy labrador retriever może mieszkać w bloku? Labrador retriever potrzebuje dużej ilości ruchu. Zanim kupisz labradora do mieszkania, zastanów się, czy jesteś w stanie zapewnić mu odpowiednio długie spacery i dużo zabawy na zewnątrz. Dlaczego labrador wszystko gryzie? Nadmierne gryzienie u psa może wynikać z niedostatecznej ilości zabawek, znudzenia lub zbyt dużej ilości bodźców. Dlaczego labrador jest złym wyborem? Labrador nie będzie dobrym wyborem dla osób, które nie będą w stanie zapewnić zwierzęciu zbyt dużo aktywności, oraz których dużo nie ma w domu. Ile żyje mieszaniec labradora? Nie da się dokładnie określić, ile będzie żył kundelek. Wszystko zależy od ras, od jakich pochodzi oraz jego indywidualnego stanu zdrowia. Ile kosztuje rasowy labrador? Rasowy labrador z rodowodem ZKwP kosztuje zazwyczaj od 2,5 do 4 tysięcy złotych, jednak czasami ich cena potrafi sięgać nawet 6-7 tysięcy. Czy labrador to rasa pierwotna? Labrador nie jest rasą pierwotną. Do tej kategorii należą: chart afgański, chow chow, lhasa apso, pekińczyk, shar pei, shih tzu, terrier tybetański, chart perski, basenji, akitu, shiba inu, samojed, husky syberyjski i alaskan malamut. Z jakich ras powstał labrador? Labrador powstał najprawdopodobniej z nowofunlandzkich psów wodnych nazywanych psami Świętego Jana. Czy labrador nadaje się dla dzieci? Labrador jest świetnym partnerem do zabaw z dziećmi, chociaż powinny się one odbywać pod nadzorem dorosłych. Ile lat ma najstarszy labrador? Najstarszym labradorem, o jakim wiemy, była Bella, która zmarła w wieku 29 lat. Czy labrador może być dwukolorowy? Labrador nie może być dwukolorowy. Jedyne dopuszczane maści to biszkoptowa, czarna i czekoladowa. Czy labrador stanie w obronie właściciela? Po labradorze nie należy spodziewać się, że staną w obronie właściciela. Nie są to psy obronne i nie są też znane ze szczególnej odwagi. Jaki kolor oczu ma czarny labrador? Czarne labradory mają brązowe oczy, podobnie jak te biszkoptowe. Czekoladowe labradory mogą mieć również piwne oczy. Jakiej wielkości są labradory? Labradory osiągają 57 do 62 centymetrów, wysokości w kłębie w przypadku psów i od 55 do 60 centymetrów w przypadku suk. Ich typowa waga to od 25 do 36 kilogramów. Z jakiego kraju pochodzi rasa psa labradora? Labrador pochodzi z Nowej Funlandii w Kanadzie, skąd został w XIX wieku sprowadzony do Wielkiej Brytanii. Jaki uścisk ma labrador? Siła uścisku szczęk labradora wynosi 230 PSI (funtów na cal kwadratowy), co oznacza, że plasuje się on w pierwszej dwudziestce psów o najsilniejszym uścisku szczęk. Jest to siła podobna do pitbulla. Czy labrador może być rudy? Nie ma labradorów o rudej maści. Jedyne, jakie wyróżniamy to biszkoptowe, czekoladowe i czarne. Ile powinien ważyć 9-miesięczny labrador? 9-miesięczny labrador powinien ważyć od 20 do 27 kilogramów w przypadku suk lub od 25 do 32 kilogramów w przypadku psów. Ile żyje labrador z padaczką? Psy z padaczką niestety żyją zazwyczaj o średnio 3 lata krócej niż zdrowe zwierzęta. W przypadku labradorów będzie to więc około 7-8 lat. Czy jest labrador miniaturka? Nie istnieje taka rasa jak labrador miniaturka. Czy labrador ma podszerstek? Labrador ma gęsty i wodoodporny podszerstek. Jaki ogon ma labrador? Ogon labradora jest jedną z jego charakterystycznych cech i wyglądem przypomina ogon wydry. Jaki rozmiar szelek dla labradora? Wybierając szelki dla labradora, zdecydowanie trzeba się zdecydować na duży rozmiar. Nie warto jednak kupować „na oko”, a najpierw zmierzyć psa. Ile szczeniąt w miocie labrador? W jednym miocie u labradora zazwyczaj przychodzi na świat od 5 do 10 szczeniąt. Czy labradory bardzo się lenią? Ze względu na obecność podszerstka, linienie u labradora jest dość intensywne. Czy labrador ma sierść, czy włosy? Labrador na sierść, krótką, twardą i gęstą. Przez aktualizacja dnia 18:58 Etapy wzrostu szczeniąt Po przyjściu na świat szczenięta nie widzą, nie słyszą i poruszają się tylko po to, by dostać się do mleka matki. Jednak każdego kolejnego dnia szczeniaki przybierają na masie i stają się coraz bardziej samodzielne. Mniej więcej po miesiącu, oprócz mleka, zaczynają przyjmować również pokarmy stałe. W tym czasie warto zacząć uczyć szczenięta poprawnych zachowań w kontaktach z człowiekiem i innymi psami. Szczenięta wchodzą też teraz w fazę intensywnego wzrostu. Okres ten można podzielić na dwie fazy. W pierwszej z nich szczególnie intensywnie rozbudowuje się kościec. Szczeniaczki rosną w oczach, a proporcje ich ciała zmieniają się w szybkim tempie. O ile psy ras małych rosną dość harmonijnie, to u przedstawicieli dużych ras może to wyglądać dość komicznie, gdyż młodziaki mają wyjątkowo długie łapy i chude ciało. Podczas drugiego etapu wzrostu następuje intensywniejsza rozbudowa masy mięśniowej, a pies zyskuje siłę i wytrzymałość. W miejsce miękkich, długich włosów rośnie sztywniejsza, dorosła sierść. W tym czasie kończy się też proces wymiany zębów. Do jakiego wieku rośnie pies? To, do jakiego wieku rośnie pies, jest cechą indywidualną. Nie da się dokładnie przewidzieć, jak długo potrwa etap intensywnego wzrostu u danego czworonoga, jednak wiele zależy od jego rasy. Z reguły psy ras małych rozwijają się i rosną szybciej niż psy ras dużych, ale nawet u maluchów trwa to do około 12. miesiąca życia. Psy ras dużych osiągają docelowe rozmiary między 12. a 16. miesiącem życia Kiedy pies staje się dorosły? Trzeba też pamiętać, że osiągnięcie przez psa docelowego wzrostu nie jest równoznaczne z uzyskaniem przez niego pełnej dojrzałości psychicznej. Tutaj również małe psy osiągają ją wcześniej. W przypadku większych ras proces ten potrafi trwać naprawdę długo. Bernardyn czy dog niemiecki mogą wyjść mentalnie z okresu szczenięcego dopiero po 3. roku życia! Po czym poznać, że pies wydoroślał? Po pierwsze przestaje łapać zębami wszystko wokół i zadowala się tylko gryzieniem karmy. Po drugie potrafi sam się sobą zająć. Nie oznacza to jednak wcale, że nie lubi się bawić! Od czego zależy wzrost u psów? Dla właściwego rozwoju i wzrostu szczeniąt kluczowe są ruch oraz odpowiednio zbilansowana dieta. Pamiętajmy, że decydując się na wzięcie do domu szczeniaka, musimy mieć czas na długie spacery, a bez względu na to, do jakiego wieku rośnie pies, którego mamy pod opieką, jako dorosły wymaga on nadal tyle samo ruchu, co młodziak! Po drugie, młode psy mają większe zapotrzebowanie na związki mineralne niż osobniki dorosłe. Karma dla szczeniąt powinna więc być bogata w wapń i fosfor oraz chondroitynę i glukozaminę, które wspomagają rozwój kośćca. Kiedy po okresie intensywnego wzrostu psiak zaczyna nabierać normalnych proporcji, jego karma powinna zawierać więcej dobrze przyswajalnych białek. Stosując zbilansowaną, uzgodnioną z lekarzem weterynarii dietę, nie podajemy już dodatkowo suplementów witaminowych, gdyż ich nadmiar jest równie szkodliwy, co niedobór. Aktualności PORADY Wiek psa – jak przeliczyć wiek psa na ludzki? Psi-salonik 17 stycznia 2021 Do niedawna panowało przekonanie, że 1 rok życia psa to 7 lat ludzkich. W ten sposób mówi się, że 3-letni pies jest odpowiednikiem 21-letniego człowieka, podczas gdy 10-letni pies jest … Read More Właśnie zastanawiasz się nad przyjęciem do domu czworonoga? Nie ma nic złego w opiekowaniu się rasowym psem, ale i kundelkom niczego nie brakuje. 1. Nie musisz chodzić na wystawy psów Jako opiekuna kundelka nie dotyczą cię wystawy psów rasowych – a więc dojazdy, koszty, stres dla ciebie i zwierzaka… Żaden sędzia nie będzie mu grzebał w paszczy i macał zębów, nikt nie będzie oceniał, czy ma dobry odcień sierści ani czy jądra są idealnej wielkości. Prawdopodobnie jedyną osobą, która tak dokładnie przejrzy twojego psa, będzie lekarz weterynarii. Ale to dla zdrowia, a nie ze względów estetycznych. 2. Mieszaniec ma niepowtarzalny charakter Charakter twojego psa jest jedyny w swoim rodzaju – nie ma drugiego takiego samego psa o identycznych cechach. Ty znasz go najlepiej, więc wiesz, co go cieszy, czego się boi, czego nie lubi. Masz szansę stworzyć z nim niesamowitą więź! 3. Hodowca cię nie interesuje Istnieje wielu hodowców, którzy szczeniakami zajmują się nie do końca tak, jakbyśmy sobie tego życzyli. Nie mówiąc już o pseudohodowlach… A znalezienie naprawdę dobrego, sprawdzonego hodowcy, który dba o fizyczne i psychiczne cechy danej rasy, nie jest łatwe. Wybierając mieszańca, nie masz tego problemu – nie trafisz bowiem na ludzi, którzy będą chcieli wyłącznie na tobie zarobić. Po prostu z tysięcy czekających na domy czworonogów wybierasz takiego, który odpowiada ci wiekiem, wyglądem i – przede wszystkim – charakterem. 4. Kundelki do wzięcia są wszędzie Zakrojone na szeroką skalę poszukiwania idealnej hodowli ci nie grożą, bo najcudowniejszy na świecie kundelek może się czaić tuż za rogiem – i to dosłownie… Albo w najbliższym schronisku. A nierzadko zdarza się, że po szczeniaka rzadkiej rasy trzeba jechać nawet za granicę. 5. Mieszaniec nie kosztuje fortuny Rasowy szczeniak to wydatek nawet kilku tysięcy złotych. Pies ze schroniska jest za darmo – czasem musisz opłacić koszty leczenia, ale ta suma jest przeznaczana na leczenie kolejnych zwierzaków. Kwota, którą zaoszczędzisz na zakupie rasowca, pozwoli ci utrzymywać mieszańca przez kilka miesięcy. 6. Niepotrzebny ci pies do konkretnych zadań Jeśli nie jesteś myśliwym ani pasterzem owiec, nie musisz mieć psa konkretnej rasy, który spełniałby określone funkcje. Na przykład foksteriera wyhodowano po to, by pomagał w polowaniach. Jamnik to norowiec, służył do wypłaszania małych zwierząt z jam. Owczarki chętnie pilnują stad owiec. O ile nie szukasz psa do takich zadań, spokojnie możesz wybrać mieszankę cech różnych ras. 7. Kundel to najlepsza mieszanka Kundel to wielorasowiec, czyli pies złożony z kilku różnych ras. W jednym psie masz więc co najmniej dwa inne – to dopiero okazja! To połączenie najlepszych cech fizycznych i psychicznych psów, które weszły w skład danej mieszanki – natura wybiera bowiem najlepiej. Oznacza to też, że w niektórych przypadkach – ras agresywnych czy narażonych na choroby genetyczne – niepożądane cechy mogą zostać złagodzone. 8. Masz wyjątkowego przyjaciela Gdy przyjmujesz do domu rasowego psa, wiesz, jak będzie wyglądać i jakich cech charakteru się spodziewać. W wypadku mieszańca jest trudniej. Jeśli przygarnąłeś szczeniaka, możesz nie wiedzieć, ani jak będzie wyglądać, ani jakiej będzie wielkości. Ale to nic – twój zwierzak będzie jedyny w swoim rodzaju, a jego zachowanie w dużej mierze zależy od ciebie. 9. Ratujesz życie Schroniska pękają w szwach od bezdomnych zwierzaków. Część z nich znajduje wcześniej czy później domy, ale są też takie, które do końca życia nie wychodzą zza krat… Można więc śmiało przywołać pewne zdanie: „ratując życie jednego psa, nie zmienisz świata, ale świat zmieni się dla tego jednego psa”. 10. Walczysz z pseudohodowlami Niestety nadal wielu ludzi kupuje szczeniaki od pseudohodowców. Gdyby tego nie robili, rynek nielegalnych rozmnażalni umarłby śmiercią naturalną, a tak – interes się kręci. Biorąc psa ze schroniska, przyczyniasz się do zmniejszania bezdomności czworonogów w Polsce, a pseudohodowcom dajesz prztyczka w nos. 11. Wymyślasz nazwy nowych ras Ty też, mając mieszańca, możesz wymyślić nazwę jego rasy. Ba, możesz nawet wmawiać napotkanym ludziom, że taka istnieje – oczywiście traktując to jako dobry żart. No bo przecież czy nikt nie słyszał o azorze podkrakowskim albo kotolubie mazowieckim? 12. Robisz coś naprawdę dobrego Wszystkie żywe istoty zasługują na godne życie – niezależnie od rasy, koloru, wielkości, pochodzenia. Możesz przyjąć do swojej rodziny takie zwierzę towarzyszące, które dla ciebie będzie po prostu najlepsze. Nieważne, czy będzie to najpiękniejszy w kraju doberman, czy czarny kundelek. Otwórz serce i umysł, i podaruj kilkanaście lat życia psu, który dla ciebie będzie idealny. Kiedy pies przestaje rosnąć? Chcielibyście wiedzieć kiedy pies przestaje rosnąć? Psy, podobnie jak wszystkie ssaki, przechodzą przez kilka etapów rozwoju. Ukochany szczeniaczek zmienia się w młodego psiego urwisa, potem w dorosłego psa, by pod koniec stać się seniorem. Z artykułu dowiesz się: Do kiedy rośnie pies, by osiągnąć swoje normalne rozmiary? Jak długo rośnie pies, by nazwać go dorosłym? Po czym poznać ile jeszcze będzie rósł pies? Do jakiego wieku rosną psy, by stać się stabilne psychicznie? Do ilu miesięcy może rosnąć pies zanim się to stanie? Do jakiego wieku rosną psy? Do ilu miesięcy powinien rosnąć pies a kiedy to już jego dorosłe zachowania? Jak długo rosną psy? – to dość indywidualna sprawa. Na pytanie „kiedy pies przestaje rosnąć” nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Łatwiej odpowiedzieć na pytanie „do którego miesiąca rośnie ciało psa” jednak już dojrzałość psychiczna, to inna sprawa. Na to do kiedy rośnie pies wpływa wiele czynników, takich jak rasa, żywienie, otoczenie czy charakter. Każdy pies kiedyś przestaje być słodkim szczeniakiem, niemniej to ile rośnie pies, by osiągnąć dojrzałość i maksymalny wzrost jest cechą indywidualną. Nawet specjaliści nie są w stanie określić do ilu miesięcy powinien rosnąć pies – zazwyczaj przyjmuje się pewne ramy, które uśredniają dane wynikające z doświadczeń w tej dziedzinie. Kiedy pies przestaje rosnąć? Ile rośnie pies zanim przestanie być szczeniakiem? \Do ilu miesięcy rośnie pies-szczeniak? Jak długo rośnie nasz pies zależy głównie od rasy. Z reguły psy ras dużych, dojrzewają później, choć rosną szybko. Do którego miesiąca rośnie ciało psa rasy dużej? W niektórych przypadkach już po sześciu miesiącach osiąga on spore rozmiary dorosłego osobnika. Jednak kwestia do jakiego wieku pies rośnie w tym przypadku może być myląca, ponieważ kiedy pies dużej rasy przestaje rosnąć wcale nie znaczy, że jest dojrzały psychicznie. Niezależnie od tego jak długo rosną psy pamiętajmy, że półroczny psiak mimo swych rozmiarów nadal jest szczeniakiem. Trochę inaczej wygląda rozwój psów ras małych i miniaturowych. Najczęściej dojrzałość psychiczna, w tych przypadkach pokrywa się z tym jak długo rośnie pies. Generalnie przyjmuje się, że pies przestaje rosnąć w 12 – 18 miesiącu życia. Jednak w niektórych przypadkach to jak długo może maksymalnie rosnąć pies nie jest aż tak oczywiste. Niektóre psy osiągają swoje pełne rozmiary po 24 miesiącach! Czego potrzebuje pies kiedy rośnie ? Do jakiego wieku pies rośnie i jakiej wymaga pomocy – odpowiedź brzmi…do czasu kiedy intensywnie rośnie ciało psa, powinniśmy zapewniać mu szczególnie dobrą karmę – w tym duże dawki minerałów, a szczególnie wapnia, aby prawidłowo rozwijał się kościec. Tak długo jak rośnie nasz pies, mamy czas na jego wychowanie. To w tym okresie kształtują się zachowania i nawyki a wszelkie zaniedbania będą trudne do odrobienia późniejszym treningiem. Polecamy dedykowane produkty: Karmy dla Bulteriera Karmy dla Foksteriera Karmy dla Husky Syberyjski [envira-gallery id=”14760″][envira-gallery id=”14566″][envira-gallery id=”14069″]

do jakiego wieku rośnie pies kundelek