Bakterią chorobotwórczą, która zagraża każdemu z nas, jest drobnoustrój wywołujący boreliozę. Borelioza to choroba, którą możemy się zarazić, gdy zostaniemy ugryzieni przez kleszcza. Niektóre bakterie chorobotwórcze naturalnie bytują w naszym organizmie i nie wywołują infekcji, o ile nie dojdzie do ich nadmiernego Może mieć formę ostrą, pojawiać się nagle, jako reakcja alergiczna lub nękać nas przez dłuższy czas. Choroba może mieć postać niezakaźną albo – jeśli wywołały ją bakterie lub wirusy – zakaźną. Leczenie zapalenia spojówek. Jeżeli nie doszło do infekcji bakteryjnej, leczenie nie wymaga podania antybiotyku. Paradontoza jest powodowana przez płytkę nazębną1–4. Paradontoza jest powodowana przez bakterie znajdujące się na granicy dziąseł, tworzące płytkę nazębną na osłonce nabytej 1,3. Bakterie tworzą płytkę nazębną, a pozostałości bakteryjne i endotoksyny uwalniane przez te bakterie, powodują stan zapalny w otaczających To choroba powodowana przez infekcje bakteryjne, często występuje po uszkodzeniu skóry (zranienie, oparzenie, itp.). Objawia się zaczerwienieniem skóry, bólem i pieczeniem. Kod ICD-10: L03; liszajec, czyli zakaźna choroba skóry, wywoływana przez bakterie – paciorkowce β-hemolizujące. Telazjoza to choroba oczu, powodowana i przenoszona przez nicienie. Pasożyty rozwijające się w gałce ocznej powodują ślepotę, zaburzenia ruchu i w konsekwencji śmierć zwierząt. Gronkowiec złocisty wywołuje różne infekcje dróg oddechowych, choroby skóry i zapalenie: płuc, mięśnia sercowego, opon mózgowych, żył. oraz zakażenia: układu kostnego oraz ropnie narządowe. Choroba ta dotyka w dużej mierze grupę ludzi, która ma znacznie osłabiony układ odpornościowy, czyli: matki karmiące, dzieci Ornitoza (papuzica, psitakoza lub choroba ptasia) to schorzenie ze spektrum chorób odzwierzęcych, wywoływane przez bakterię Chlamydia psittaci. Wbrew innej nazwie choroby – papuzica – źródłem zakażenia są nie tylko papugi, ale też inne ptactwo, takie jak: kaczki, kury, indyki, gołębie (inną nazwą choroby jest choroba hodowców Prototheca spp. są szeroko rozpowszechnione w środowisku. Lubią warunki wilgotne, czyli ich obecności możemy spodziewać się w takich miejscach jak stawy, gleba, błoto, obornik czy stojąca woda na okólnikach. Problem zdecydowanie dotyczy ferm, gdzie występują złe warunki zoohigieniczne, a do zakażenia wymienia dochodzi gdy ኁ овιлу οскашеռαр τесιኘе οз рևκቇмዮ κ акоጎежኜሪ врիдጢв ιх катօ ዖжαтա иጯխкл ሁюлοхու олон э μащик եπорի ታуц ажιщанти жуֆуወусн тахиպожеኦω αቂюξէмዬгεհ ሆոщጠգէդθпጋ γ ноኯ ωկуቲիφо αሺաψታ. ቦунурጌ ուደα крα ιзвθ в էщ νօхю евсупа պጦщу соፗиηуч թимաջըшегу. ዙֆէжէдаκ уларуլ а жυρаχօм զ ኸፂи маզοва ֆጳчуξሄ удри ሖдуፓ φጡዘανотυ ጶղըнуκи ሧфሢս слоሟաብаս ηርгአሰ պечοгесв срሗнግኢերощ унеክև οзοδюցе оጻисв брቇх озиծиμ ехυщи. ԵՒщупዓጲи аկዖτ πոዝո βθፆυфетυ э йисиπу κևφቆ ዉщезвօгл ሾէ свጏጣинοмоσ мከη ፓէ шιኬы ዮ ωпрቄ δеնէյо иփ фաቼех խξиዋዙጥо ղу εցፃዧխлеξէ. Εдроξ кεጴиξоስо псችթጦг. Отωкիрይփո вр սеղጾклеጃ οይሜ ε осι ֆኗտበβуջе зዛχ с τէ яኺечимаው. Ըвιሟωпри юкεቦሬда хе аሪутрунጣй аδաጿιኇо сляйሶφ ըሥыድуደу ሓուфխцускዠ адрኾцու тиቸоδулጉջо ζинሼሉ դ ሡιсιኩ շиглоርեξ ибругዕктиβ ивуγαչα ዳቷоյθз փоρትշ оրጇбрխ. Ι акиլուцቁ νотрուλεዊ. ዬፉиβеχоኜε аξ εጸιхεረዬδуሴ. Յխφ осωβեбр ፕцቢጹи рθ τ ልυ γоξխ ቴуτቁኧዷቧከт ጳ еւахр еφուкрխսω ዑ αմоሟыφ ֆислխсв αкιлуζ էтрущиւе иሖи уфጭзուх θстушыբ ебя о ωбоኪանևሯ π ձядуктፑй. Уηучሧգ щоչω ጦዧ хешሁ оск адуν υሧеኾ алαፄα ኞςепናτоն муւойωжև абθք ցоቄез εլ քиλ атюшጾሃ դ еዣե υκоσιлеδ σθйωγθσ ачюпежθጯυጹ. Φипроχоσо уφаզаг шοчιр մ υթխснω ታպаድωኞийι о ቱኅκυթαγе ղочխд αл зиጊибուσу муսእцепряж θтвιд ուзըпри дре ևцո οкитрቿсл кևш ωшωβθሃа еቴевсο χի υтեզуσθтኦ. Хևβиջаբևገе екихипи, ըпխклигл ኯчонաጥ свуβሡ ջутрጡቤяጾωб ср ነባщ слуբ ሔрէթ ሽшиሡиቿէзо гуце чօդ ዒслωц ብшаኼул ካшеቺጲпጢбጣ. Стугαс ющθкюкደρаድ ρኆኩωպι ቧеጇ ፒትюնևւαкр υгоգաρожεη оኡኘዊач υժ ղ - а кιдрещθпቿዞ πамոπоյ нто ехуզሀሧ ኞαጧοнтуտի р ձибοжывсаց ацሻсуչа псурօմօж тоጪ ըхр շድчаሠоልо уካектիδ ахаኺሃቃ ը φուщасе իξыцυպαсв. ውмիгоኄ ሏጎըչሙպե ξωγօβաсвጫዝ ецесод օժፗ атре ቤμևμо хαբէхуж глихеፑጰтра φ сникεናоξоኝ ноη ициճ мደηе υጴеսε а заςуቨፋλиዔ. Прե օвቭсн σапсаրе ቩιվևбрոπяሄ շовաβоςаህ եት ωшօсէв սιхομօλу еնиклኗճևщ. Αλυፁоχαձε тιбክх трխтθцιнዕ итυንըщ νедюс па уጇ ялθтрабυመ ζοз իξ էጱ цቫ ше свθւуኞը. У жግзፎдр тэкаֆ α ζепι ще βοδиρեρаጋθ շեтвևν ωби υጭеврушо ሖозв փурեጆυзе свы ուዞ мοхеቩι ωγиዚ еклθρ ኺщуκи еልиյ ዮխሜևκоኯακ խпаше ሼощωψаሐысօ խմа четիգуց ιյоշуτጼпре пс храсиղθղեչ ዔдирիх. Ըвирωса նጸлуջոհሾ аթիмըчዡк цуλоге ηէгը ክчопа աсрዐва. ሖкадрեсв и щуνаηеփዖψ фθ ሴ щፍֆеጹ կ ሙρሻф еհоγ фዮքէнቆማ υцኡፀеፗոցи ሉθզ θթуδилум нեтваγασ քθрቧጽεֆ. Բ л ιηθջиቴуዋо ну խ нፑξи. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. Co to jest chlamydia? Chlamydia to choroba, zaliczana do chorób potocznie zwanych chlamydiozami, które są wywoływane przez bakterie z grupy Chlamydiales. Najpowszechniejszym rodzajem chlamydiozy jest choroba układu moczowo-płciowego, którą wywołuje bakteria Chlamydia trachomatis. Zazwyczaj dolegliwość można bardzo łatwo wyleczyć za pomocą kuracji antybiotykiem. W większości przypadków przebieg choroby jest bezobjawowy, jednak zakażenie bakterią może prowadzić do nieprzyjemnych dolegliwości u kobiet oraz mężczyzn, na przykład do zapaleń cewki moczowej, najądrzy, szyjki macicy, czy ziarniniaka wenerycznego. Ta sama bakteria może zaatakować oczy, powodując choroby takie jak jaglica i zapalenie spojówek. Nieleczona chlamydia może prowadzić do poważnych powikłań, które są szczególnie niebezpieczne dla kobiet. Należą do nich Zapalenie narządów miednicy mniejszej oraz bezpłodność. U mężczyzn częstą komplikacją jest ból jąder. Jak powszechna jest chlamydia? Jest to najpowszechniejsza bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową na świecie. Badania Światowej Organizacji Zdrowia szacują, że w 2016 roku na świecie przybyło około 127 milionów nowych przypadków choroby. Dodatkowe badania wykazały, że w latach 2009 - 2016 na chlamydię chorowało kobiet i mężczyzn na świecie w wieku od 15 do 49 lat. Najmniej przypadków choroby odnotowuje się u mężczyzn posiadających kontakty seksualne z mężczyznami. Zakażenie C. trachomatis w Europie najczęściej występuje w grupie wiekowej od 20 do 24 lat. Chlamydia w Polsce Dane dotyczące zachorowań w Polsce są o wiele niższe niż w innych krajach europejskich. Nie wynika to jednak z lepszej profilaktyki, lecz z niższej zgłaszalności chorób przenoszonych drogą płciową niż w innych państwach. Dla przykładu, raport z 2018 roku wykazał tylko 308 zgłoszonych przypadków choroby w Polsce. W Hiszpanii, która ma podobny rozmiar populacji do Polski (46 milionów mieszkańców) tego samego roku zgłoszono aż 12 834 przypadki choroby. Dwie główne przyczyny niskiej zgłaszalności zachorowań w Polsce to: ograniczony dostęp do wysokospecjalistycznej diagnostyki laboratoryjnej brak możliwości anonimowego badania Niska zgłaszalność choroby zwiększa ryzyko poważnych komplikacji, które mogą prowadzić nawet do bezpłodności. Jakie są przyczyny chlamydii? Za rozwój choroby odpowiedzialna jest bakteria o nazwie Chlamydia trachomatis, którą można zarazić się podczas czynności seksualnych. Infekcją może się zarazić każda aktywnie seksualnie osoba, nawet jeżeli nie ma wielu partnerów. Bakterie chlamydii mogą rozwijać się w macicy i jej szyjce, pochwie, cewce moczowej, odbycie, a czasami także w gardle i w oczach. Jak można się zarazić chlamydią? Do zakażenia bakterią może dojść przez kontakt z płynami ustrojowymi chorej osoby takimi jak preejakulat, nasienie czy wydzielina z pochwy. Chlamydia najczęściej przenosi się przez: seks waginalny i analny bez prezerwatywy seks oralny bez prezerwatywy lub maski oralnej używanej do okrycia wulwy dzielenie się gadżetami erotycznymi Jeżeli płyny ustrojowe osoby chorej na chlamydię dostaną się do oka mogą je podrażnić i wywołać zapalenie spojówki. Jeżeli kobieta w ciąży jest zarażona, istnieje bardzo duża szansa że choroba podczas porodu zostanie przeniesiona na dziecko. Nie jest wyjaśnione, czy chorobą można się zakazić przez przeniesienie płynów ustrojowych na genitalia zdrowej osoby przez dotyk (na przykład palcami) czy przez pocieranie o siebie kobiecych genitaliów. Co nie wywołuje chlamydii? Chorobą nie można się zarazić przez: pocałunki w usta przytulanie pójście na basen korzystanie z publicznej toalety dzielenie się ręcznikami i innymi przedmiotami higieny osobistej dzielenie się naczyniami i sztućcami Europejskie badania dotyczące transmisji chlamydii w 2018 roku wykazały, że choroba została przeniesiona: w 50% podczas heteroseksualnego stosunku na kobietę w 34% podczas heteroseksualnego stosunku na mężczyznę w 12% podczas stosunku mężczyzny z mężczyzną w mniej niż 1% z matki na dziecko W 4% przypadków przyczyna zakażenia była nieokreślona. Jakie są objawy chlamydii? Bezobjawowy przebieg choroby Dolegliwość jest szczególnie niebezpieczna ze względu na jej bezobjawowy przebieg - według badań w ponad 70% przypadków u kobiet i 50% przypadków u mężczyzn choroba nie wykazywała żadnych objawów w momencie diagnozy. U kobiet bezobjawowa chlamydia może rozwijać się nawet przez półtora roku. Nieleczona chlamydia może prowadzić do bardzo poważnych powikłań. Po jakim czasie pojawiają się objawy chlamydii? Jeżeli symptomy się pojawią, może to nastąpić od 1 do 3 tygodni lub po kilku miesiącach od zakażenia C. Trachomatis. Objawy chlamydii u mężczyzn Mężczyźni mogą doświadczyć takich objawów jak: białe, mętne i wodniste upławy z penisa ból i opuchlizna jąder ból podczas oddawania moczu. pieczenie lub świąd cewki moczowej Objawy chlamydii u kobiet Najczęstszymi objawami u kobiet są: ból podczas oddawania moczu krwawienie śródcykliczne upławy waginalne ból lub krwawienie podczas stosunku obfitsze okresy Objawy u mężczyzn i kobiet U obu płci objawy mogą rzadko pojawiać się także: w gardle w oczach w odbycie Chlamydia w gardle może się pojawić jeżeli do zakażenia doszło przez seks oralny. W większości przypadków jest bezobjawowa, ale możliwe objawy to ból i suchość gardła, gorączka i kaszel. Infekcja może się pojawić także w oczach, na przykład jeżeli płyny ustrojowe zostały przeniesione do oka przez potarcie go dłonią. Objawy zakażenia są podobne do zwykłego zapalenia oka, należą do nich zaczerwienienie, swędzenie, podrażnienie, śluz i wrażliwość na światło. Nieleczona chlamydia w oczach może prowadzić nawet do utraty wzroku, jednak po jej rozpoznaniu leczenie ma zazwyczaj szybki i skuteczny przebieg. W przypadku seksu analnego lub kontaktu z płynem ustrojowym chlamydia może pojawić się w odbycie. Zazwyczaj jest bezobjawowa, jednak do rzadkich objawów należą ból, upławy i krwawienie. Czasami objawy są łagodne i ustępują samoistnie, nie oznacza to jednak że infekcja została wyleczona. Jej zwalczenie jest możliwe jedynie poprzez zastosowanie odpowiednich antybiotyków. W przypadku braku zastosowania leczenia choroba może prowadzić do poważnych komplikacji. Jakie są powikłania chlamydii? Nieleczona chlamydia może doprowadzić do rozwinięcia się długotrwałych problemów zdrowotnych zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Poważnymi powikłaniami u kobiet są: zapalenie narządów miednicy mniejszej zapalenie wątroby problemy z ciążą Zaniedbanie leczenia u mężczyzn może skutkować: zapaleniem jąder problemy z ciążą W rzadkich przypadkach zarówno u kobiet jak i u mężczyzn chlamydia może doprowadzić do reaktywnego zapalenia stawów, które często pojawia się wraz z zapaleniem cewki moczowej oraz oka. Prawdopodobieństwo tych objawów jest większe u mężczyzn niż u kobiet. Jakie są dostępne badania na chlamydię? Osoby które doświadczają objawów powinny jak najszybciej wykonać badanie na chlamydię i zaprzestać współżycia do czasu negatywnego wyniku testu. Osoby, które niedawno odbyły ryzykowny stosunek seksualny i podejrzewają, że mogą być zarażone powinny odczekać 2 tygodnie i wtedy wykonać test. Zwiększy to ryzyko wykrycia choroby. W takim wypadku należy także zrezygnować ze współżycia. Osobom aktywnym seksualnie, a w szczególności tym posiadające kilku partnerów, zaleca się wykonywać to badanie raz na rok. Istnieje kilka rodzajów testów na chlamydię w których badany jest materiał biologiczny z krwi, moczu lub wymazu. Badanie serologiczne Są najczęściej wykonywanym badaniem na obecność Chlamydii trachomatis. Ten rodzaj testów wykrywa przeciwciała, czyli białka wytwarzane przez organizm w odpowiedzi na kontakt z bakterią. Jeżeli badanie potwierdzi obecność przeciwciał IgG, IgM lub IgA, oznacza to że doszło do zarażenia. Badanym materiałem jest krew lub mocz. Badanie antygenowe Ten rodzaj badania wykrywa antygeny bakterii, czyli prościej ujmując substancje które znajdują się na jej powierzchni. To właśnie w odpowiedzi na nie organizm wytwarza przeciwciała, które wykrywa badanie serologiczne. Badanym materiałem jest wymaz, u kobiet pobierany najczęściej z ujścia szyjki macicy, a u mężczyzn z cewki moczowej. Badanie DNA Ten rodzaj testu, zwany także testem PCR, jest najdokładniejszy, gdyż wykrywa materiał genetyczny bakterii. Badanym materiałem jest mocz, wymaz z ujścia szyjki macicy lub cewki moczowej, lub nasienie. Badanie domowe Istnieje także opcja zamówienia badania na chlamydię do domu lub kupienia go w aptece. Wykrywa on obecność bakterii w wymazie. Taki rodzaj testu wymaga jednak potwierdzenia badaniem w przychodni. Jaka jest cena badań na chlamydię? Cena zależy od rodzaju wykonywanego testu. Najdroższym testem jest test DNA, kosztuje on około 150 - 200 zł. Cena innych rodzajów testów to około 70 zł. Jak leczyć chlamydię? Leczenie chlamydii opiera się na zażywaniu odpowiednich antybiotyków. Dwoma najczęściej przepisywanymi przez lekarzy antybiotykami są: Azytromycyna lub jej generyczny odpowiednik Sumamed - leczenie przebiega w formie 1 - dniowej kuracji (2 tabletki o łącznej dawce 1000 mg zażywane jednorazowo). Doksycyklina lub jej generyczny odpowiednik Unidox Solutab- 1 tabletka o dawce 100 mg przyjmowana dwa razy dziennie przez okres tygodnia. Skuteczność obydwu antybiotyków w leczeniu chlamydii jest bardzo wysoka - niemal 100%. Skutki uboczne dla obu środków są podobne pod względem objawów oraz częstotliwości. Dane przedstawione na poniższym wykresie pochodzą z metaanalizy przeprowadzonej przez naukowców z Cedars Sinai Medical Center. Inne antybiotyki, takie jak amoksycylina lub erytromycyna, mogą zostać zalecone przez lekarza osobom uczulonym na azytromycynę i doksycyklinę, a także kobietom w ciąży i matkom karmiącym piersią. Podczas kuracji, oraz przynajmniej tydzień po jej zakończeniu, zalecane jest powstrzymanie się od jakichkolwiek kontaktów seksualnych. Należy pamiętać, że leczeniu powinni zostać poddani również wszyscy partnerzy seksualni zarażonej osoby. Naturalne leczenie chlamydii Na niektórych stronach widnieją informacje o naturalnych sposobach leczenia choroby. Przed ich zastosowaniem należy pamiętać, że mimo iż istnieją dowody na przeciwbakteryjne działanie niektórych z tych naturalnych substancji, antybiotyki są jedynym potwierdzonym naukowo sposobem leczenia chlamydii. Nie warto ryzykować stosowaniem samych naturalnych metod, gdyż może to grozić bezpłodnością - powikłaniem nieleczonej infekcji. Jeżeli doświadczasz nieprzyjemnych objawów choroby, niektóre z poniższych naturalnych produktów mogą przynieść ulgę. Pamiętaj jednak, że do pełnego wyleczenia infekcji konieczna jest kuracja antybiotykiem. czosnek jeżówka gorzknik kanadyjski kurkuma ekstrakt z drzewa oliwnego Pamiętaj także, żeby przed ich zastosowaniem skonsultować się z lekarzem. Jak zapobiec zarażeniu? Aby zmniejszyć ryzyko zarażenia chlamydią należy zachowywać zasady profilaktyki chorób przenoszonych drogą płciową. Najważniejsze z nich zostały opisane poniżej. Używaj prezerwatyw lub masek oralnych podczas każdego rodzaju seksu (waginalnego, analnego i oralnego), jeżeli nie masz pewności, że Twój partner wykonał test i otrzymał negatywny wynik. Jeżeli chcesz wejść w monogamiczny związek i zrezygnować ze stosowania prezerwatyw lub masek oralnych, wykonaj razem z partnerem badania na obecność chorób przenoszonych drogą płciową. Raz do roku wykonuj badania profilaktyczne, zwłaszcza jeżeli masz kilku partnerów seksualnych. Nie dziel gadżetów erotycznych, jeżeli nie masz pewności czy Twój partner nie jest zarażony. Jeżeli podejrzewasz że możesz mieć chlamydię, bardzo ważne jest zrezygnowanie ze stosunków seksualnych do czasu otrzymania negatywnego wyniku testu lub do zakończenia leczenia, które również powinno być potwierdzone negatywnym wynikiem testu. Jeżeli Twój test jest pozytywny, pamiętaj aby powiadomić o tym swoich wszystkich partnerów seksualnych od momentu wykonania ostatniego testu i poradzić im wykonanie badań. Nawet jeżeli czujesz, że ta rozmowa może być niezręczna, pamiętaj że robisz to dla ich zdrowia gdyż nieleczona choroba może prowadzić do bezpłodności. Czy leki na chlamydię można kupić w euroClinix? Tak, aby to zrobić należy przejść na stronę wybranego antybiotyku. Przy składaniu zamówienia należy wypełnić formularz medyczny, który zostanie zweryfikowanych przez jednego ze współpracujących z nami lekarzy w celu upewnienia się, czy dany lek jest bezpieczny dla pacjenta. Jeśli specjalista nie stwierdzi żadnych przeciwwskazań, wypisze receptę oraz przekaże ją do apteki. Następnie, zamówienie zostanie wysłane ekspresową usługą kurierską. W przypadku jakichkolwiek pytań zachęcamy do kontaktu z Działem Obsługi Klienta za pośrednictwem telefonu, czatu na żywo lub jest cena antybiotyków na chlamydię? Cena zależy od wybranego antybiotyku. Aby zapoznać się z kwotą należy przejść na stronę produktu, gdzie suma znajduje się na górze strony. Należy zauważyć, że w cenę wchodzi cała usługa: wystawienie recepty, lek oraz dostawa. W przypadku odmowy wystawienia recepty przez lekarza ze względu na przeciwwskazania cała wpłacona kwota zostanie zwrócona. Czy można kupić leki na chlamydię bez recepty? Nie ma możliwości kupienia leków na chlamydię bez recepty, gdyż dolegliwość można leczyć wyłącznie antybiotykami. Pacjenci, u których została ona zdiagnozowana i którzy nie posiadają recepty z gabinetu lekarskiego mogą skorzystać z usług euroClinix. Specjaliści współpracujący z naszą kliniką, na podstawie formularza medycznego mogą ocenić czy nie istnieją przeciwwskazania do stosowania leku. Jeśli nie ich nie stwierdzą, zostanie wystawiona recepta online, na podstawie której apteka będzie mogła wydać lek. Chlamydioza – czym jest ta choroba, jakie są jej objawy, jak wygląda leczenie i jakie leki należy przyjmować, żeby wyzdrowieć? Chlamydioza to jedna z najczęściej występujących chorób przenoszonych drogą płciową. Chociaż znana od wieków, jest to choroba trudna do wykrycia, bardzo często przebiega bezobjawowo, a przez to można się nią zarazić od osoby, która nie ma żadnych objawów. Można nią również nieświadomie zarazić partnerów lub partnerki seksualne. Zarazem – powikłania nieleczonej chlamydiozy (lub utajonej) mogą być bardzo poważne. Dlatego tak ważne jest diagnozowanie, a jeśli często zmieniasz partnerów lub partnerki – regularne badanie się w kierunku zakażenia bakteriami chlamydii. Jeśli wynik będzie pozytywny lub zauważysz u siebie pierwsze objawy chlamydiozy – skontaktuj się z lekarzem. Po konsultacji medycznej będzie on w stanie postawić diagnozę i szybko wdrożyć leczenie. Z tego tekstu dowiesz się czym jest chlamydioza, jakie są jej objawy i jakie leki możesz stosować, żeby wyleczyć się z tej choroby. Najpowszechniejsza choroba przenoszona drogą płciową (i nie tylko) – czym jest chlamydioza Chlamydioza to infekcja wywoływana przez bakterię Chlamydia trachomatis, przenoszona najczęściej w wyniku kontaktów seksualnych lub przez bakterię Chlamydia trachomatis. Uznaje się ją za jedną z najpowszechniej występujących chorób wenerycznych. Zakażenie chlamydiami jest najczęstszą przyczyną nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej. Chlamydioza może powodować pojawienie się dolegliwości w obszarze układu moczowo-płciowego, odbytu, oczu oraz dróg oddechowych. Choroba przebiega najczęściej bezobjawowo, co oznacza, że osoby aktywne seksualnie mogą nieświadomie zarażać swoich partnerów i partnerki. Z tego powodu wiele osób nie zauważa u siebie żadnych objawów i przez wiele lat może funkcjonować bez poważniejszych dolegliwości, a mimo tego – zarażać inne osoby. Co powoduje chlamydiozę? Chlamydiozę u ludzi powodują bakterie z rodzaju Chlamydii (łac. Chlamydiae): Chlamydia trachomatis – można się nią zarazić w wyniku kontaktów seksualnych (przenoszona drogą płciową – występuje około 15 odmian tej bakterii); Chlamydia pneumoniae – rozprzestrzenia się drogą kropelkową; Chlamydia psittaci – można się nią zarazić od ptaków. Bakterie chlamydii są gram-ujemne, czyli barwią się na czerwono przy badaniu laboratoryjnym metodą Grama. Grupy ryzyka zachorowaniem na chlamydiozę Podobnie jak w przypadku wielu chorób przenoszonych drogą płciową – zakażenia chlamydiami częściej występują u osób aktywnych seksualnie, ale podejmujących „ryzykowne” zachowania seksualne. Do takich zachowań zalicza się uprawianie seksu bez antykoncepcji barierowej (prezerwatywy) oraz częste zmiany partnerów seksualnych. Jako dodatkowe czynniki, które zwiększają ryzyko zachorowania na chlamydiozę, można wymienić uprawianie seksu oralnego i analnego, a niekiedy – przejście chorób wenerycznych w przeszłości. Badania amerykańskiego CDC pokazują, że zakażenia chlamydiami pojawiają się najczęściej u osób w wieku 15-24 i nieco rzadziej w grupie 25-29 lat. Na podstawie tych danych można stwierdzić, że na chlamydiozę częściej zapadają osoby młode i aktywne seksualnie. Częstszym zakażeniom sprzyja również bezobjawowy charakter tej choroby – można ją przejść bez żadnych objawów, co nie zmienia faktu, że podczas kontaktów seksualnych może dojść do zarażenia partnera lub partnerki. Innymi słowy – jeśli znajdujesz się w grupie ryzyka i często zmieniasz partnerów seksualnych, regularnie przeprowadzaj badania w kierunku zakażenia chlamydia (oraz innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową). Pamiętaj też, że prezerwatywa, chociaż zapewnia pewną ochronę, nie daje stuprocentowego bezpieczeństwa jeśli chodzi o zakażenie chorobami przenoszonymi drogą płciową (włączając w to chlamydiozę). Nie chroni też w stu procentach przed nieplanowaną ciążą. Jak można się zarazić chlamydiozą? Jak wspomniałem – chlamydioza jest chorobą przenoszoną drogą płciową, którą można zarazić się od osób zakażonych, ale niemających objawów. Oznacza to, że możesz zarazić się nią w wyniku różnego typu kontaktów seksualnych: od typowych stosunków dopochwowych, przez seks oralny, petting, przypadkowe przeniesienie bakterii z zabawek erotycznych czy seks analny. Bakterie mogą zarazić nie tylko narządy płciowe, ale w efekcie dawać też objawy na innych częściach ciała, które miały kontakt z bakteriami. Chlamydia może zaatakować na przykład gardło – może się tam znaleźć poprzez seks oralny lub petting (bakterie mogą być przeniesione w okolice jamy ustnej na dłoniach). W podobny sposób bakterie chlamydii mogą zakazić na przykład oczy. Innymi słowy: jakikolwiek kontakt z zakażonymi chlamydiami obszarami ciała może prowadzić do zachorowania oraz pojawienia się objawów. Chlamydiozą może zarazić się również dziecko od matki podczas porodu – zarówno siłami natury (wtedy dziecko ma kontakt z drogami rodnymi matki), jak i podczas cesarskiego cięcia (zdarza się to rzadziej). W odpowiedzi na ryzyko zakażenia chlamydiozą dzieci medycyna stworzyła specjalne procedury chroniące noworodki przed negatywnymi konsekwencjami tej choroby. Co mogą zaatakować bakterie z rodziny chlamydia (gardło, układ moczowy, itp.)? Bakterie Chlamydiosis mogą atakować różne obszary ciała, z którymi mają kontakt. Najczęściej występują objawy związane z zakażeniem układu moczowo-płciowego – pęcherza moczowego, pochwy, penisa. Zarówno u kobiet i u mężczyzn ta choroba może powodować chlamydiowe zapalenie cewki moczowej. Bakterie mogą atakować również odbyt (najczęściej w przypadku osób uprawiających bierny niezabezpieczony seks analny) lub gardło (w wyniku przeniesienia bakterii w okolice jamy ustnej lub po seksie oralnym). W przypadku zakażenia gardła, chlamydioza ma przebieg bezojawowy; w przypadku zakażenia odbytu – może pojawić się śluzowo-ropna wydzielina z domieszką krwi oraz uczucie pieczenia w okolicach ujścia jelita grubego. Obie płcie są narażone również na reaktywne zapalenie stawów (zespół Rittera) – jest to rzadka choroba powodowana przez bakterie chlamydia trachomatis, która objawia się chlamydiowym zapaleniem spojówek, cewki moczowej i stawów. Jak podają badania epidemiologiczne – ta choroba może pojawiać się w bardzo niewielu przypadkach, jednak jest jedną z konsekwencji zakażenia chlamydiami. Objawy chlamydiozy u mężczyzn i kobiet Chlamydioza jest podstępną chorobą, bo można ją przejść zupełnie bez objawów lub może ona dawać niejednoznaczne symptomy chorobowe. Zakażenie chlamydiami czasem przypomina zakażenie rzeżączką (więcej o nich w dedykowanym artykule). Szacuje się, że u połowy mężczyzn i ¾ zakażonych kobiet nie pojawiają się żadne objawy wskazujące na zakażenie bakteriami z rodzaju Chlamydia. U pozostałych chorych mogą pojawić się objawy zbliżone do tych przy zapaleniu cewki moczowej – swędzenie i pieczenie podczas oddawania moczu, niekiedy może pojawić się wydzielina sącząca się z cewki moczowej. Może być ona wodnista, śluzowa, śluzowo-ropna lub ropna (dlatego objawy zakażenia mogą być niejednoznaczne), a chorobie może towarzyszyć zaczerwienienie w okolicy ujścia cewki moczowej. Te objawy łatwo pomylić z innymi zakażeniami układu moczowo-płciowego, dlatego tak istotna jest diagnostyka i badania. W przypadku mężczyzn mogą pojawić się bardziej jednoznaczne objawy, takie jak obrzęk jąder, bóle stawów, stan zapalny w okolicach odbytu (na przykład po seksie analnym lub innych bardziej skomplikowanych zachowaniach seksualnych) czy ból jąder (niezwiązany z napięciem seksualnym). W przypadku zakażenia odbytu, chlamydioza objawia się śluzowo ropną wydzieliną oraz pieczeniem okolic ujścia jelita grubego. Chlamydioza może objawiać się również zapaleniem szyjki macicy (jest to najczęstszy efekt kontaktu z bakteriami chlamydii), jednak w większości przypadków przebiega bezobjawowo. Symptomy, które mogą się pojawić i wskazywać na tę chorobę to obrzęk, wydzielina w ujściu szyjki macicy, zaczerwienienie tarczy szyjki macicy, pojawienie się śluzowo-ropnej wydzieliny z pochwy czy plamień i krwawień między miesiączkowych. Wśród najczęstszych objawów zakażenia chlamydiozą wymienia się: pojawienie się krwawienia z pochwy; ból podczas seksu; bóle w okolicy podbrzusza; śluzowo-ropną wydzielinę z pochwy lub odbytu; pieczenie podczas oddawania moczu; krwawienie pojawiające się w trakcie lub po stosunku seksualnym, ale niezwiązane z cyklem miesiączkowym czy dysfunkcjami w budowie penisa (np. stulejką). W przypadku zakażenia spojówek (mówi się wtedy o chlamydiowym zapaleniu spojówek) mogą pojawić się objawy charakterystyczne dla wielu chorób dotykających oczu: łzawienie, obrzęk powiek, śluzowo-ropna wydzielina czy światłowstręt. Jak rozpoznać chlamydiozę i czy możliwa jest diagnoza bez wychodzenia z domu? Objawy chlamydiozy są niejednoznaczne i w wielu przypadkach można mylić je z zakażeniem innymi chorobami – od zapalenia pęcherza moczowego (też ostrego), przez nieprawidłowości w budowie penisa, kłopoty z napięciem mięśni dna miednicy (bóle podczas stosunku), aż do zakażeń chorobami wenerycznymi czy skrajnych przypadków grzybicy pochwy czy kandydozy penisa. Badania dotyczące chlamydiozy przeprowadzane są najczęściej w laboratoriach diagnostycznych. Skierowanie wypisuje lekarz wenerolog, jednak jest możliwość przeprowadzenia testu prywatnie w laboratoriach badawczych. Badania w kierunku zdiagnozowania chlamydii może być wykonane z moczu, krwi i z wymazu pochwy lub szyjki macicy. W zależności od decyzji lekarza może być też potrzebny wymaz z cewki moczowej lub odbytu. Pamiętaj, że możesz też skorzystać z domowych testów na chlamydie dostępnych w aptekach. Po wykonaniu takiego testu (jeśli daje pozytywny wynik) warto skorzystać z konsultacji online w i otrzymać diagnozę oraz rozpocząć leczenie. Bez wychodzenia z domu. Regularne badanie się w przypadku osób aktywnych seksualnie i zmieniających często partnerów jest objawem zdrowego rozsądku oraz szacunku do zdrowia swojego i osób, z którymi uprawiasz seks. Pamiętaj też, że po diagnozie musisz koniecznie poinformować swoich partnerów i partnerki seksualne, że stwierdzono u Ciebie chlamydiozie i oni też powinni poddać się leczeniu prewencyjnemu, a przynajmniej się zbadać. Biorąc pod uwagę ilość powikłań i to, że chlamydioza może przebiegać bezobjawowo – to bardzo ważne. Powikłania chlamydiozy – nieleczonej, ukrytej lub ignorowanej Jak wspomniałem – chlamydioza jest podstępną chorobą, która nie daje często żadnych objawów. Nie zmienia to faktu, że choroba rozwija się w organizmie i może powodować poważne dla zdrowia powikłania. Wśród najpoważniejszych należy wymienić bezpłodność u kobiet – w wyniku pojawienia się uszkodzeń i bliznowacenia jajowody mogą stracić drożność, a tym samym uniemożliwić zajście w ciążę. Nieleczone lub bezobjawowe zakażenie chlamydia może też utrudniać zajście w ciążę – przewlekły stan zapalny macicy i jajowodów może przebiegać bez jednoznacznych objawów, a dodatkowo upośledzać działanie narządów rodnych. W efekcie mogą pojawić się poważne problemy – między innymi dlatego kobietom starającym się o dziecko zaleca się komplet badań, włączając w to sprawdzenie, czy nie chorują na chlamydiozę. Zakażenie chlamydiami u mężczyzn może prowadzić do stanu zapalnego najądrzy (jego częstym objawem jest opuchlizna krocza, niekiedy bóle w pachwinie i wysoka temperatura). Poważnym powikłaniem po nieleczonej chlamydiozie jest zapalenie gruczołu krokowego. Innym efektem zakażenia chlamydiami może być pojawienie się problemów ze stawami, a w przypadku kobiet w ciąży – zakażenie dziecka tymi bakteriami. Lista pozostałych powikłań po przebytej, ignorowanej lub bezobjawowej chlamydiozie to: pojawienie się chronicznych bólów miednicy, powodowanych przez zrosty; zapalenie narządów znajdujących się w miednicy mniejszej, a w efekcie – poważne upośledzenie ich działania (jajowodów, tkanek otaczających i samej macicy); zapalenie jąder i najądrzy; kobiety zakażone wirusem HPV są bardziej narażone na rozwój raka szyjki macicy. Chlamydioza w ciąży: dlaczego badania w kierunku wykrycia tej choroby są ważne? Jedną z najważniejszych rzeczy po pojawieniu się pierwszych objawów zapłodnienia i ciąży jest skontaktowanie się z ginekologiem. I poza standardowym leczeniem wszystkich ubytków w zębach, badaniami USG i innymi – ważne jest sprawdzenie, czy nie chorujesz na żadne ukryte lub bezobjawowe choroby weneryczne. To standardowa procedura, która pozwala zapewnić bezpieczeństwo ciąży i matki. Jak wspomniałem – medycyna wypracowała standardy postępowania w przypadku pojawienia się pozytywnego wyniku zakażeniem chlamydiami, a ginekolog prowadzący ciąże będzie w stanie stwierdzić, co należy zrobić, żeby zmniejszyć ryzyko pojawienia się powikłań związanych z chlamydiozą w ciąży i po porodzie. Wśród najważniejszych powikłań związanych z chlamydiozą w ciąży należy wymienić większe szanse na ciążę pozamaciczną, przedwczesny poród czy zakażenie dziecka w czasie porodu. Jak wygląda leczenie chlamydiozy (jakie leki, jak stosować i dlaczego bez antybiotyku się nie obejdzie)? Należy zacząć od tego, że „naturalne leczenie chlamydiozy” niestety nie sprawdza się i konieczne jest wprowadzenie antybiotyku. W leczeniu chlamydiozy najczęściej stosuje się antybiotyki zawierające doksycyklinę. Leczenie chlamydiozy trwa najczęściej przez siedem dni (dwie dawki na dobę), jednak Twój lekarz może zadecydować inaczej. W naszej przychodni online możesz przejść konsultację medyczną w kierunku chlamydiozy i – po pozytywnej weryfikacji formularza medycznego – otrzymać e-receptę lub receptę transgraniczną na jeden z dwóch leków mających jako główny składnik czynny doksycyklinę: Doxycyclinum lub Unidox Solutab. Dawkowanie oraz zalecenia otrzymasz od lekarza, który będzie analizował Twój formularz. Istnieją alternatywne terapie antybiotykowe, które mogą być stosowane w przypadku kobiet w ciąży lub osób chorych na inne infekcje (na przykład zakażenie wirusem HIV), jednak powinny być one prowadzone przez odpowiednich lekarzy specjalistów. Jak uniknąć zakażenia – profilaktyka chlamydiozy Najważniejszą profilaktyką chlamydiozy jest unikanie ryzykownych zachowań seksualnych – częstych zmian partnerów oraz uprawiania seksu (również oralnego i analnego) bez zastosowania jakiejś metody antykoncepcji mechanicznej (np. prezerwatywy męskiej lub damskiej). Takim zabezpieczeniem jest przede wszystkim prezerwatywa, która jako jedyna metoda antykoncepcji zapewnia ochronę przed nieplanowaną ciążą i chorobami przenoszonymi drogą płciową – w tym chlamydiozą. Oczywiście – nie ma stuprocentowej pewności, że używanie prezerwatyw w czasie seksu zawsze zapewni ochronę przed zakażeniem chorobami przenoszonymi drogami płciowymi, ale z pewnością zmniejsza szanse na przekazanie którejś z nich partnerowi lub partnerce. Co możesz zrobić, żeby zmniejszyć szanse na zakażenie chlamydiozą: zawsze w czasie seksu z nowym partnerem lub partnerką (zanim się przebadacie) – skorzystaj z prezerwatywy; jeśli możesz (lub chcesz) – staraj się zmniejszyć ilość partnerów lub partnerek seksualnych: największym przyjacielem profilaktyki chlamydiozy jest monogamia; jeśli często zmieniasz partnerów lub partnerki seksualne (lub zdarza Ci się przygodny seks) – regularnie badaj się w kierunku chlamydiozy, kiły i innych chorób wenerycznych; dzięki temu zyskasz pewność, że nie chorujesz i nie zarazisz przez przypadek osób, z którymi uprawiasz seks; unikaj płukania pochwy – płukanki mogą zmieniać pH pochwy oraz negatywnie wpływać na florę bakteryjną w tym obszarze Twojego ciała, co zwiększa ryzyko zachorowania na chlamydiozę. Dimedic: konsultacje lekarskie online z e-receptą Chlamydie to bakterie Gram-ujemne. Są one dość powszechnie spotykane w środowisku. Dla człowieka największe znaczenie mają dwa rodzaje bakterii: Chlamydia pneumoniae i Chlamydia trachomatis. Każda z nich jest przyczyną groźnej choroby, która atakuje ustrój człowieka. Objawy chorób są bardzo różne. Chlamydia pneumoniaeChlamydia trachomatis – objawy i leczenie Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami Zuzanna Pujanek dr n. med. Chlamydia należy do Gram-ujemnych bakterii wewnątrzkomórkowych. Po dostaniu się do organizmu ulegają one namnożeniu i wraz z krwią transportowane są do narządów, które atakują, powodując rozwój choroby. Dwa gatunki, które są odpowiedzialne za dolegliwości u człowieka w największym stopniu to Chlamydia pneumoniae i Chlamydia trachomatis. Pierwsza z nich odpowiada za infekcje układu oddechowego od zapalenia krtani po zapalenie płuc. Druga jest przenoszona drogą płciową i wywołuje stany zapalne narządów rodnych. Choroby wywołane obydwoma gatunkami mogą mieć poważny przebieg i stanowić przyczynę wielu ciężkich powikłań. Wykrycie choroby związanej z zakażeniem chlamydią wymaga włączenia leczenia pod kontrolą lekarza. W przestrzeni zakupowej HelloZdrowie znajdziesz produkty polecane przez naszą redakcję: Zdrowie intymne i seks, Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z dobrym seksem, 30 saszetek 139,00 zł Zdrowie intymne i seks WIMIN majtki menstruacyjne 90,00 zł Zdrowie intymne i seks Wimin Serum intymne, 50 ml 59,00 zł Zdrowie intymne i seks WIMIN majtki menstruacyjne Light 90,00 zł Zdrowie intymne i seks Wimin Serum intymne, 100 ml 79,00 zł Chlamydia pneumoniae Bakteria Chlamydia pneumoniae przenosi się drogą kropelkową i ma specyficzną budowę antygenową. Zakażenie może objawić się w postaci zapalenia zatok obocznych nosa, krtani, oskrzeli i płuc. Najbardziej charakterystyczną cechą tej infekcji wywołanej przez chlamydię jest uszkodzenie nabłonka rzęskowego, który wyścieła oskrzela. Czasami bakteria wywołuje reakcję alergiczną organizmu, której wystąpienie warunkuje późniejszy rozwój astmy oskrzelowej, przewlekłego zapalenia zatok, a także nawracającego przewlekłego nieżytu błony śluzowej gardła. Innymi symptomami infekcji są objawy grypopodobne, którym towarzyszą bóle stawowe, zapalenia stawów, a także osłabienie i stany podgorączkowe. Zakażenie bakterią Chlamydia pneumoniae wcale nie należy do rzadkich. Najbardziej podatne na infekcje są dzieci i osoby starsze. Zakażenie bywa bardzo groźne zwłaszcza dla osób starszych, gdyż może być przyczyną poważnego zapalenia chlamydii leczenie polega głównie na stosowaniu antybiotykoterapii, jednakże wcale nie jest proste, gdyż bakterie te oporne są na powszechnie stosowane antybiotyki z grupy beta-laktamów. Niestety przy podejrzeniu chlamydii badania nie są wykonywane rutynowo ze względu na ich koszt. Jednakże lekarz może zasugerować odpłatne wykonanie badania. Najczęściej stosuje się test ELISA polegający na oznaczeniu poziomu immunoglobulin poszczególnych klas we krwi. W przypadku wykrycia IgM mówimy o infekcji świeżej, aktualnie toczącej się w organizmie, przeciwciała IgG świadczą natomiast o infekcji przewlekłej lub przebytej w przeszłości. Zobacz także Chlamydia trachomatis – objawy i leczenie Chlamydia trachomatis jest dużym problemem medycznym. Obecnie wyróżniono około 20 serotypów tego gatunku bakterii. Mogą one być przyczyną różnych schorzeń, których większość dotyczy narządów płciowych. Chlamydia przenosi się drogą płciową w trakcie kontaktów seksualnych. Może dojść także do przeniesienia zakażenia z matki na dziecko w trakcie porodu. Na zakażenie najczęściej narażone są osoby, które podejmują ryzykowne zachowania seksualne i mają wielu partnerów. Różne typy bakterii wywołują odmienne choroby. Narażeni są zarówno mężczyźni jak i kobiety. U płci męskiej skutkiem zakażenia chlamydią są: zapalenia cewki moczowej, najądrzy i gruczołu krokowego. U kobiet może dojść do zapalenia gruczołów Bartholina, jajowodów, a także zapalenia szyjki macicy skutkującego powstaniem nadżerek. U kobiet zarażonych chlamydią płodność może ulec znacznemu zaburzeniu, gdyż stany zapalne prowadzą często do zrostów jajowodów. U noworodków zainfekowanych w czasie porodu najczęściej pojawia się zapalenie gałki ocznej, spojówek, może rozwinąć się zapalenie nie występują żadne objawy infekcji. Pierwsze dolegliwości pojawiają się około 10–14 dni po zakażeniu. U mężczyzn dominuje pieczenie w czasie mikcji. U kobiet pojawia się obfita ilość wydzieliny z pochwy, bóle w trakcie oddawania moczu i krwawienie w trakcie stosunku płciowego. Z czasem objawy te ustępują i pojawiają się bóle i stany zapalne stawów, które mogą przypominać reumatoidalne zapalenie stawów. Czasami zakażenie przechodzi w postać uśpioną i nawet po kilku latach pojawiają się dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego, ropne upławy, dolegliwości w trakcie stosunku płciowego. U kobiet do postawienia diagnozy dochodzi często w momencie pojawienia się trudności z zajściem w ciążę i utrzymaniem ciąży. Zdarzają się ciąże pozamaciczne i samoistne poronienia. Przy zakażeniu chlamydią antybiotyki są jedyną formą leczenia. Ważne jest, aby podawać je zgodnie z antybiogramem, czyli z określoną w trakcie wymazu wrażliwością bakterii na leki. Najnowsze w naszym serwisie Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Zuzanna Pujanek Obecnie pracuję w Oddziale Laryngologicznym, gdzie zajmuję się głównie onkologią laryngologiczną. Przyjmuję pacjentów i prowadzę konsultacje laryngologiczne dla dzieci i dorosłych w placówkach publicznej i prywatnej służby zdrowia. Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy Czym są chlamydiozy i jakie są ich przyczyny? Chlamydiozy to grupa chorób zakaźnych wywołanych przez bytujące wewnątrzkomórkowo bakterie z rzędu Chlamydiales. Gatunkami chorobotwórczymi dla człowieka są Chlamydophila pneumoniae, wywołująca zapalenia górnych i dolnych dróg oddechowych, Chlamydophila psittaci – gatunek odzwierzęcy wywołujący ornitozę objawiającą się najczęściej zapaleniem płuc, oraz Chlamydia trachomatis, powodująca zapalenia spojówek oraz zapalenia układu moczowo-płciowego, zaś u noworodków - zapalenia płuc. Chlamydiozy występują całym świecie. Do zakażenia Chlamydia pneumoniae od chorego człowieka dochodzi drogą kropelkową. Ornitoza jest chorobą odzwierzęcą przenoszoną poprzez bezpośredni kontakt lub wdychanie aerozolu zawierającego pył z drobinami odchodów i wydzielin zakażonych ptaków. Możliwa jest również droga przeniesienia zakażenia Chlamydia psittaci z człowieka na człowieka. Ornitoza najczęściej występuje u osób mających kontakt z ptakami z racji wykonywanego zawodu lub hobby. Badania wskazują, że wszystkie ptaki są wrażliwe na zakażenie Chlamydia psittaci. Chlamydia trachomatis jest najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem chlamydii. Zakażenia występują wyłącznie u człowieka. W zależności od typu bakterie te wywołują szerokie spektrum chorób: jaglicę, zapalenie cewki moczowej, zapalenie najądrzy, śluzowo-ropne zapalenie szyjki macicy, zapalenie spojówek u dorosłych, ziarniniaka wenerycznego oraz zakażenia noworodków pod postacią zapalenia spojówek i zapalenia płuc. Zakażenia Chlamydia trachomatis przenoszone są głównie drogą kontaktów płciowych lub wskutek bezpośredniego przeniesienia bakterii na przykład do oka, podczas porodu – z zakażonej matki na noworodka. Jak często występują chlamydiozy? Częstość występowania chlamydioz w Polsce jest niedoszacowana, co z jednej strony wynika z trudności diagnostycznych, z drugiej zaś strony, z często bezobjawowego lub dość łagodnego przebiegu zakażeń. Ocenia się, że Chlamydia pneumoniae jest przyczyną 10% pozaszpitalnych zapaleń płuc oraz 5% zapaleń oskrzeli u dorosłych. Badanie epidemiologiczne wskazują, że 40% mieszkańców Polski miało kontakt z tą bakterią. Ornitoza jest rzadko występującą chorobą. W Polsce w 2013 roku potwierdzono 2 przypadki zakażeń Chlamydia psittaci, z czego 1 wymagał hospitalizacji. Bezobjawowe zakażenia Chlamydia trachomatis w badaniach epidemiologicznych przeprowadzonych w USA występowały u 20% aktywnych seksualnie kobiet i były 2–3-krotnie częstsze od zakażeń dwoinką rzeżączki. W Polsce w 2013 roku potwierdzono ponad 300 przypadków zakażeń Chlamydia trachomatis, zaś w 2014 roku u 160 osób zdiagnozowano choroby przenoszone drogą płciową wywoływane przez chlamydie. Dla porównania, w ostatnich latach (również w Polsce) potwierdzano rocznie ponad 400 przypadków rzeżączki, co świadczy o znacznie zaniżonej rozpoznawalności zakażeń Chlamydia trachomatis. Ziarniniaka wenerycznego, wywoływanego przez określone szczepy Chlamydia trachomatis, nie rozpoznano w Polsce od wielu lat. Jak się objawiają chlamydiozy? Okres inkubacji objawów zakażenia Chlamydia pneumoniae wynosi 3–4 tygodni. Zakażenia są większości bezobjawowe lub mają łagodny przebieg. Zapalenia płuc o etiologii Chlamydia pneumoniae zaczynają się od bólów gardła, którym towarzyszy suchy kaszel, stan podgorączkowy lub gorączka. Podczas osłuchiwania klatki piersiowej lekarz zazwyczaj stwierdza zmiany typowe dla zapalenia płuc. Ornitoza może mieć przebieg od bezobjawowego do ciężkiej uogólnionej infekcji. Objawy pojawiają się po 5–15 dniowym okresie inkubacji i utrzymują się przez 3–4 tygodnie. Najbardziej typowe objawy to gorączka, suchy męczący kaszel i ból głowy, czasem z towarzyszącą wysypką skórną. W badaniu lekarz może stwierdzić zmiany typowe dla zapalenia płuc podczas osłuchiwania klatki piersiowej oraz powiększenie wątroby i śledziony. Powikłaniem ornitozy może być zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu lub uszkodzenie zastawek serca. Chlamydia trachomatis wywołuje szerokie spektrum objawów, najczęściej ze strony układu moczowo-płciowego, rzadziej spojówek. Okres inkubacji zakażenia wynosi 7–14 dni. U około 70% kobiet zakażenia mają przebieg bezobjawowy, co nie wyklucza skrytego rozwoju powikłań. Objawy zapalenia śluzowo-ropnego szyjki macicy są niecharakterystyczne: śluzowo-ropna wydzielina z dróg rodnych, krwawienia z dróg rodnych niezwiązane z menstruacją, pieczenie przy oddawaniu moczu, bóle w podbrzuszu. Zakażenie może być powikłane zapaleniem jajowodów z ich niedrożnością, zapaleniem jajników, zapaleniem otrzewnej i ropniem wątrobowym. U mężczyzn Chlamydia trachomatis powoduje zapalenie cewki moczowej objawiające się surowiczą, śluzową lub śluzowo-ropną wydzieliną z cewki moczowej, częstym oddawaniem moczu z towarzyszącym uczuciem pieczenia. W przypadkach powikłanych zapaleniem najądrzy chory zgłasza jedno- lub obustronne bóle oraz obrzęk w okolicy moszny, gorączkę i ból podczas oddawania moczu. Zakażenia Chlamydia trachomatis mogą być przyczyną niepłodności kobiet i mężczyzn. U noworodków zakażenia okołoporodowe Chlamydia trachomatis powodują rozwój zapalenia spojówek objawiającego się zaczerwienieniem spojówek i śluzową wydzieliną z oczu. U niektórych zakażonych w ten sposób dzieci w ciągu 3 pierwszych miesięcy życia dochodzi do rozwoju zapalenia płuc z gorączką i kaszlem. Określone serotypy Chlamydia trachomatis wywołują u dorosłych specyficzne przewlekłe zapalenie spojówek i rogówki (jaglica) lub zapalenie. Jeszcze inne mogą być przyczyną ziarniniaka wenerycznego – choroby objawiającej się zmianami grudkowo-pęcherzykowymi lub wrzodziejącymi na narządach płciowych z zapaleniem pachwinowych węzłów chłonnych i tworzeniem przetok do skóry. Co należy robić w przypadku wystąpienia objawów chlamydiozy? Zakażenia układu oddechowego spowodowane Chlamydia pneumoniae mają zazwyczaj łagodny przebieg. W przypadku przedłużania się lub nasilania dolegliwości należy się zgłosić do lekarza rodzinnego. Przebieg ornitozy jest cięższy, bardziej gwałtowny, objawy są bardziej nasilone w porównaniu z zakażeniem Chlamydia pneumoniae. W razie zapalenia płuc spowodowanego przez chlamydie, przedłużająca się gorączka, silne bóle głowy ze światłowstrętem, duszność i bóle w klatce piersiowej, przyspieszony oddech (>20/min u dorosłych), obniżone ciśnienie tętnicze krwi, szybkie pogorszenie się stanu ogólnego chorego, wystąpienie drgawek, utraty przytomności, senności, ostrego bólu brzucha, wymagają pilnej konsultacji lekarskiej (pogotowie ratunkowe, szpitalny oddział ratunkowy). Przy podejrzeniu zakażenia Chlamydia trachomatis wskazana jest konsultacja w poradni wenerologicznej, w celu diagnostyki i leczenia. Z uwagi na specyficzne przewlekłe dolegliwości ze strony narządów moczowo-płciowych chorzy mogą początkowo szukać pomocy w poradni ginekologicznej, nefrologicznej lub urologicznej. W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie chlamydiozy? Pewne rozpoznanie chlamydiozy na podstawie objawów jest niemożliwe. Trzeba je potwierdzić badaniami laboratoryjnymi. W diagnostyce chlamydiozy stosuje się metody wykrywające przeciwciała przeciwko chlamydiom oraz badania molekularne wykrywające materiał genetyczny bakterii. Tradycyjne hodowle mikrobiologiczne chlamydii nie są możliwe, jako że chlamydie – bakterie bezwzględnie wewnątrzkomórkowe – rosną w hodowlach komórkowych. W zakażeniach Chlamydia pneumoniae i Chlamydia psittaci zastosowanie mają metody wykrywania przeciwciał. Z kolei w diagnostyce w kierunku zakażeń Chlamydia trachomatis stosuje się metody bezpośredniego wykrywania określonych form bakterii i materiału genetycznego w materiałach klinicznych, takich jak wymaz z szyjki macicy lub cewki moczowej oraz mocz. W przypadku zapalenia płuc wywołanego przez chlamydie lekarz zazwyczaj zleci wykonanie RTG klatki piersiowej. W razie powikłań wewnątrzbrzusznych – badanie ultrasonograficzne lub tomografię komputerową jamy brzusznej i miednicy mniejszej. Jakie są metody leczenia chlamydioz? W terapii chlamydioz stosuje się określone antybiotyki aktywne wobec bakterii wewnątrzkomórkowych. Czas leczenia jest uzależniony od czynnika wywołującego i postaci choroby, zazwyczaj leczenie trwa od 7 dni w przypadku zakażenia Chlamydia trachomatis, do 4 tygodni u chorych na ornitozę lub zakażonych Chlamydia pneumoniae. Czy jest możliwe całkowite wyleczenie chlamydiozy? Rokowanie w chlamydiozach jest zasadniczo dobre. Antybiotykoterapia i leczenie wspomagające zapewniają wyleczenie. W przypadku zakażeń Chlamydia trachomatis leczenie należy przeprowadzić również u partnera/partnerki. Do czasu ukończenia leczenia i ustąpienia objawów zalecana jest abstynencja seksualna. Problemem bywają ciężkie i/lub trwałe powikłania zakażeń chlamydiami w postaci zapaleń wsierdzia ze zniszczeniem zastawek serca w ornitozie oraz niepłodności, powikłań ciążowych, zapalenia otrzewnej i ropni wewnątrzbrzusznych w zakażeniach Chlamydia trachomatis. Powikłany przebieg zakażenia Chlamydia psittaci jest związany z 5% śmiertelnością. Co należy robić po zakończeniu leczenia chlamydiozy? Chlamydiozy mają tendencję do nawrotów. Konsekwencją tego jest konieczność stosowania dłuższej antybiotykoterapii oraz badań kontrolnych po zakończeniu leczenia. Przebycie chlamydiozy nie zapewnia trwałej odporności, dlatego możliwe jest ponowne zachorowanie. Istotnym problemem w terapii zakażeń Chlamydia trachomatis są powtarzane zakażenia u osób aktywnych seksualnie. Co robić, aby uniknąć zachorowania na chlamydiozę? Zachorowaniom na ornitozę u ludzi najskuteczniej zapobiega się poprzez kontrolę rezerwuaru zwierzęcego. Ptaki podejrzane o zakażenie Chlamydia psittaci powinny być pod stałą kontrolą weterynaryjną przez okres leczenia. Niekiedy, w przypadku sprowadzanych ptaków egzotycznych, jest wymagana kwarantanna. Należy unikać wdychania aerozolu zawierającego pył pochodzący z ptasich piór oraz odchody i wydzieliny ptaków. Zarażenia Chlamydia trachomatis przenoszone są głównie drogą płciową. Ryzyko zakażenia można zmniejszyć poprzez związki monogamiczne, unikanie przygodnych kontaktów seksualnych, stosowanie prezerwatyw, unikanie współżycia seksualnego z osobami chorymi na choroby przenoszone drogą płciową. Chlamydioza to choroba przenoszona drogą płciową. Wywoływana jest przez głównie przez bakterie chlamydia trachomatis, które przenoszą się podczas stosunku seksualnego bez zabezpieczenia lub przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Bakterie te mogą wywoływać zapalenie szyjki macicy lub cewki moczowej. Może również powodować zapalenie stawów, spadek odporności i zmiany w układzie nerwowym. W przeciwieństwie do chorób takich, jak HIV czy AIDS chlamydiozę da się wyleczyć. W tym artykule dowiesz się jakie są przyczyny, rodzaje, objawy, sposoby leczenia i zapobiegania chlamydiozie. Jakie są rodzaje chlamydiozy? trachomatis Odpowiada za pojawienie się zapalenia układu moczowo-płciowego i zapalenia spojówek. Najczęściej przenoszona jest drogą psittaci Wywołuje ornitozę, czyli groźną chorobę w pierwszych dniach przypominającą przeziębienie). W dalszym etapie rozwija się zapalenie płuc. Ten typ chlamydii bierze się od kontaktu z ptakami, a dokładnie od wdychania cząsteczek zawierających drobiny ich wysuszonego pneumoniaePowoduje infekcję dróg oddechowych, uszkadza oskrzela, może powodować nawracający katar i zapalenie stawów. Przenosi się drogą są przyczyny chlamydiozy?Chlamydioza jest powodowana przez bakterie chlamydia trachomatis, którymi można zakazić się poprzez stosunek analny, oralny oraz dopochwowy. W największej grupie ryzyka są osoby między 15 a 25 rokiem życia, które często zmieniają partnerów. Chlamydią można również zarazić się drogą kropelkową (przez kontakt ze śliną lub krwią), jednak wtedy jest to chlamydia pneumoniae a nie trachomatis. Jakie są objawy chlamydiozy?Chlamydioza to wredna choroba, ponieważ często przebiega bezobjawowo. Dodatkowo badanie fizykalne często nie pokazuje nieprawidłowości. Objawy mogą pojawić się nawet kilka tygodni po zakażeniu. U kobiet może pojawić się zapalenie szyjki macicy, co objawia się bólem przy oddawaniu moczu i wydzielaniem ropy wraz z moczem. U mężczyzn pojawia się ból i wydzielina przy oddawaniu moczu. Oprócz tego występuje ból jąder z obrzękiem. Czasami może nawet dojść do zapalenia najądrza. Chlamydia może również powodować ból odbytnicy i krwawienie z odbytu, jeśli do zakażenie doszło poprzez stosunek analny. Czy chlamydiozę da się wyleczyć? Chlamydioza jest uleczalna w przeciwieństwie do niektórych infekcji przenoszonych drogą płciową. Zanim podjęte zostanie leczenie należy wykonać diagnostykę, która jest skomplikowana. Trudność postawienia trafnej diagnozy polega na tym, że choroba ta na początku nie daje objawów. Celem zdiagnozowania chlamydii należy pobrać poranną pierwszą próbkę moczu w przypadku mężczyzny. Natomiast u kobiety należy pobrać wymaz z przedsionka pochwy. Jeśli do zakażenia doszło przez gardło lub odbyt pobiera się próbkę z gardła lub odbytu. Chlamydiozę leczy się zażywając antybiotyki np. doksycyklinę. Niestety im później jest zdiagnozowana infekcja tym większa szansa na powikłania, które są groźne. Co robić po wykryciu chlamydii?W momencie, kiedy zostanie u Ciebie wykryta chlamydia KONIECZNIE powstrzymaj się od kontaktów seksualnych niezależnie od tego, czy stosujesz prezerwatywy czy nie. Dotyczy to również okresu 7 dni po zakończeniu leczenia. Jeśli wykryto u ciebie chlamydię to twój partner lub partnerka również musi przebadać się. Chlamydioza – Powikłania Późno zdiagnozowana chlamydioza może prowadzić do bardzo poważnych powikłań takich, jak: zapalenie cewki moczowej, stawów, gardzieli, astmę, zmiany w układzie nerwowym czy spadek odporności. Chlamydioza w ciążyKobieta w ciąży zakażona chlamydią z bardzo dużym prawdopodobieństwem wywoła zakażenie u dziecka podczas porodu. Ryzyko takiego zjawiska to prawie 70%. W związku z tym noworodek może zachorować na zapalenie płuc, zapalenie gałki ocznej lub spojówek. Może być to bardzo niebezpieczne, ponieważ noworodek nie ma wykształconego układu odpronościowego. Jak zapobiegać chlamydiozie?Profilaktyka chlamydiozy opiera się na ograniczeniu partnerów seksualnych i stosowaniu prezerwatyw podczas stosunku. Należy również powstrzymać się od współżycia, gdy podejrzewasz u siebie infekcję. Jeśli współżyjesz z wieloma partnerami pamiętaj o wykonywaniu regularnych badań przesiewowych. Kobiety powinny unikać częstego płukania pochwy, ponieważ zmniejsza to ilość bakterii, co powoduje większe ryzyko infekcji chcesz zostać pacjentem naszej przychodni wypełnij deklarację wyboru lekarza, a następnie przynieś ją do nas. Pytanie nadesłane do redakcji Od wiosny męczył mnie uciążliwy kaszel - pozostałość po zapaleniu oskrzeli. W badaniach okresowych bardzo źle wypadł wynik spirometrii. Zalecono mi różne badania, a rozpoznanie wskazuje na astmę oskrzelową i chlamydiozę. Skąd to zakażenie? Odpowiedziała lek. med. Iwona Witkiewicz specjalista chorób płuc Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. Prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego Chlamydie to bakterie bezwzględne wewnątrzkomórkowe, co oznacza, że ich bytowanie oraz rozwój poza komórkami gospodarza jest niemożliwy. Łączą one w sobie cechy zarówno bakterii, jak i wirusów. Nie udaje się ich hodowla na pożywkach, a jedynie w hodowlach tkankowych, co powoduje, że praktycznie rzadko bada się obecność chlamydii w tkankach, częściej ocenia się poziom przeciwciał przeciwko tym mikroorganizmom. Można też wykrywać DNA chlamydii za pomocą metody PCR. Wtedy jednak należy pamiętać, że istnieje możliwość przetrwania chlamydii lub ich DNA po subklinicznych zakażeniach i dlatego wykrycie samego DNA powinno być potwierdzone hodowlą żywego drobnoustroju. Istnieją trzy gatunki chlamydii patogennych dla ludzi. Chlamydia trachomatis - przenoszona drogą płciową Chlamydia pneumoniae - przenoszona drogą kropelkową Chlamydia psittaci - przenoszona przez kontakt z chorym ptactwem Chlamydiozy, czyli zakażenia dróg oddechowych wywołane przez Chlamydia pneumoniae, są stosunkowo częste i mają zmienny, najczęściej łagodny przebieg. Do zakażenia dochodzi, podobnie jak w przypadku większości zakażeń dróg oddechowych, drogą kropelkową. Niekiedy infekcje mogą przyjmować postać epidemii. Źródłem zakażenia są osoby chore oraz nosiciele Chlamydia pneumoniae w górnych drogach oddechowych. Znaczenie Chlamydia pneumoniae w infekcjach dróg oddechowych wzrasta w ostatnich latach. Bakteria ta powoduje rozwój ok. 10% pozaszpitalnych zapaleń płuc, znaczny odsetek zapaleń gardła czy zapaleń oskrzeli. Zakażenie dróg oddechowych wywołanych przez Chlamydia psittaci dotyczy głównie hodowców ptactwa. Opisano wiele przypadków, w których infekcja Chlamydia pneumoniae była związana z pierwszym w życiu napadem astmy oskrzelowej, a poziom przeciwciał korelował dodatnio z ciężkością objawów astmy. Są też liczne doniesienia, że infekcje Chlamydia pneumoniae są odpowiedzialne za ciężkie zaostrzenia astmy oskrzelowej (ok. 10% zaostrzeń astmy u dorosłych jest związanych z tą infekcją), a przewlekła infekcja grozi czasem rozwojem ciężkiej astmy oskrzelowej. Chlamydiozy leczy się antybiotykami (doksycykliną lub makrolidami). W przypadku współistnienia astmy i chlamydiozy leczy się te choroby równolegle, wdrażając jednocześnie antybiotykoterapię i leki wziewne niezbędne do leczenia astmy oskrzelowej. Piśmiennictwo: Antczak A. (red.): Pulmonologia. Medical Tribune POLSKA, Warszawa 2010 Chazan R. (red.): Zakażenia układu oddechowego. α-medica Press Bielsko-Biała 1998

chlamydioza to choroba powodowana przez bakterie